عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٣ - ٣ - دين، بهترين پناهگاه در حوادث

بالاترين پناه‌ها و مهم‌ترين يار و ياور، در خلوت و جلوت، در آشكار و نهان در پرده و ظاهر دين است كه زير بناى آن ايمان به خداست.

آن كسى كه ميان لجه‌هاى هولناك اقيانوس دست و پا مى‌زند و هيولاى مرگ را برابر چشم خود مى‌بيند، امواج سهمگين دريا سر و صورتش را نوازش مى‌دهند و هر لحظه شلاقى از فشار و شكن‌هاى پيچيده آب به بدن او نواخته مى‌شود، بى‌اختيار خدا مى‌گويد و از او براى رسيدن به ساحل نجات مدد مى‌طلبد و جز او را ملجأ و پناه و يار و ياور نمى‌پندارد و در آن لحظه از صميم قلب به قدرت خدا ايمان دارد و ناله‌هاى دردناك خويش را به آسمان عظمتش نثار مى‌كند.

اين حقيقت و اين التجا و اين پرستش معبود يكتا، دين است و خلاصه اين دين است كه به انسان اطمينان، جرأت، شجاعت و شهامت عنايت مى‌كند، چنانچه قرآن مى‌فرمايد:

[هو الذي أنزل السكينة في قلوب المؤمنين‌][١].

اوست كه آرامش را در دل هاى مؤمنان نازل كرد.

و در آيه ديگر مى‌فرمايد:

[ألا بذكر الله تطمئن القلوب‌][٢].

آگاه باشيد! دل‌ها فقط به ياد خدا آرام مى‌گيرد.

شعاع دين به هر دلى كه تابيد آن را از معنويت روشن و از صفا و حقيقت گلشن نمود و آن چنان شيفته حق گرديد كه شدائد و سختى‌ها را هيچ انگاشته، ابدا هراس و انديشه‌اى در اين‌باره نداشته و آن‌ها را لازمه جهان گذرا مى‌داند.

[١] -فتح( ٤٨): ٤.

[٢] -رعد( ١٣): ٢٨.