عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١٥ - ديدگاه قرآن پيرامون عالمان فاسد

تعلمون‌][١].

اى اهل كتاب! چرا در حالى كه [به حقايق و واقعيت‌ها] آگاهيد، حق را به باطل مشتبه مى‌كنيد و حق را پنهان مى‌داريد [تا مردم گمراه به مانند؟].

قرآن، درباره آنان كه به حسنات و سيئات اخلاقى عالمند، ولى عمل به علم خود نمى‌كنند، مى‌فرمايد:

[يا أيها الذين آمنوا لا تخونوا الله و الرسول و تخونوا أماناتكم و أنتم تعلمون‌][٢].

اى اهل ايمان! [با فاش كردن اسرار و جاسوسى براى دشمن‌] به خدا و پيامبر خيانت نكنيد و به امانت‌هاى ميان خود هم خيانت نورزيد، در حالى كه مى‌دانيد [خيانت، عملى بسيار زشت است.].

اين بود قسمتى از آيات قرآن كه پرده از چهره زشت عالمان هوى‌پرست برمى‌دارد و آنان را در تمام جوانب حيات منشأ فساد مى‌داند.

وقتى انسان به خصوص كسى كه اهل علم است، در اين آيات دقت مى‌كند، خود را ملزم مى‌بيند كه به خاطر بندگان خدا علم و دانش خود را از آلوده شدن به هواى نفس حفظ كند كه وقتى علم محكوم هوا گردد، از انسان درنده‌اى ساخته مى‌شود كه نظيرش را در حيوانات نيز كم‌تر مى‌توان يافت، در اين زمينه روايات بسيار مهم و مفصلى رسيده كه به آن روايات با توضيح و تفسير بيش‌تر در شرح باب شصت و دوم كتاب «مصباح الشريعة» اشاره خواهد شد.

عارف وارسته، صفاى اصفهانى درباره آنان كه از هوا و هوس گذشته و جز به‌

[١] -آل عمران( ٣): ٧١.

[٢] -انفال( ٨): ٢٧.