عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧٠ - نفس در روايات

آرزوهاى بيهوده داشته باشد[١].

مردى گفت: يا اميرالمؤمنين! انسان چگونه از نفس حساب بكشد؟ فرمود:

چون صبح و شب كرد، به نفس رجوع كند و بگويد: اى نفس! امروز روزى بود كه بر تو گذشت و هرگز باز نمى‌گردد و در آنچه خود را خرج كردى خداوند از تو بازپرسى خواهد كرد، در امروز چه كردى؟ آيا ذكر و حمد خدا كردى؟ آيا حق برادر مؤمن را ادا كردى؟ غصه‌اى از او برطرف نمودى؟ در نبودش به اهل و فرزندش رسيدى؟ بعد از مرگش بازماندگانش را توجه كردى؟

با آبرويت جلوى غيبت مؤمنى را گرفتى؟ به مسلمانى كمك كردى؟ در امروزى كه بر تو گذشت چه كردى؟ به راستى در آنچه بوده دقت كند، اگر به خير گذشته خدا را شكر كرده و بر توفيقى كه از طرف حق نصيبش گشته تكبير بگويد، اگر معصيت يا تقصيرى داشته استغفار كند و بر ترك كار ناپسند به طور جدى تصميم بگيرد و خطوط سياهى كه از گناه بر صفحه نفسش پديد شده، با صلوات بر محمد و آلش و عرض بيعت با اميرالمؤمنين و قبول آن بيعت و اعاده لعن بر طعنه زنندگان و دشمنان على ٧ و ضايع‌كنندگان حق مولا، محو و نابود كند، اگر اين گونه عمل كند، خداوند مى‌فرمايد: با دوستيت با دوستانم و دشمنيت با دشمنانم در گناهانت با تو مناقشه نخواهم كرد!!

عن أبى عبدالله ٧ قال: ما كان عبد ليحبس نفسه على الله إلا أدخله الله الجنة[٢].

امام صادق ٧ فرمود: بنده‌اى جلوى نفسش را به خاطر خدا از آنچه ممنوع شده نمى‌گيرد، مگر اين كه خداوند او را وارد بهشت مى‌كند.

[١] -ميزان الحكمة: ٣/ ١١٦٤، حديث ٣٨٣٧.

[٢] -مجموعة ورام: ٢/ ٩٤، الجزء الثانى؛ بحار الأنوار: ٦٧/ ٤٢، باب ٤٥، حديث ١٦.