عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤٢ - آراى ملا صدرا در مسئله نفس
طوبى لمن شغله عيبه عن عيوب غيره[١].
خدا رحمت كند كسى را كه با مشغول شدن به اصلاح عيب خود، از عيب ديگران غافل باشد.
٨- كسى كه نفس را شناخت خدا را شناخته و روايت شده كه نزول كتاب خدا براى همين منظور بوده، در هر صورت نفس را بشناس تا خدا را بشناسى[٢].
عطار آن عارف معارف، براى رهايى انسان از زندان تن چنين سروده:
|
الا اى يوسف قدسى برآى از چاه ظلمانى |
به مصر عالم جان شو كه مرد عالم جانى |
|
|
به كنعان بىتو واشوقا همى گويند پيوسته |
تو گه دل بسته چاهى و گه در بند زندانى |
|
|
تو خوش بنشسته با گرگى و خون آلوده پيرهن |
برادر برده از تهمت به پيش پير كنعانى |
|
|
برو پيراهنى بفرست از معنى سوى كنعان |
كه تا صد ديده در يك دم شود زان نور نورانى |
|
|
برو بند قفس بشكن كه بازان را قفس نبود |
تو در بند قفس ماندى چه باز دست سلطانى |
|
|
تو آخر با چنين جايى چرا بنشستى از غفلت |
زهى حسرت كه خواهد ديد جانت زين تن آسانى |
|
[١] -بحار الأنوار: ٧٨/ ٢٦٨.
[٢] -اسرار الآيات: ١٣١.