عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢١١ - نسخه شفابخش

حرص آنان و جمع‌آورى مال و واگذاشتن جمع شده‌هاى آن‌ها را نديدى و توجه نكردى كه از آنچه داشتند بى‌اختيار اميد برداشته و به خوارى و ذلت در ما دفن شدند؟!

چرا به آنچه آنان عمل نكردند، در حالى كه به خير آنان بود تو عمل نمى‌كنى؟! چرا در جمع مال و پيدا كردن آرزوهاى دراز بى‌رغبت نمى‌شوى؟

مردگان در خاك خفته كه ماييم، زندگان را ملامت مى‌كنيم و با صداى بلند به آنان مى‌گوييم: اى واپس مانده در دنيا كه برادران و همسايگان را زير خاك كردى! آيا در حال ما براى تو عبرت نيست؟! آيا به پيش رفتن ما را در خاك گور فكر نمى‌كنى؟! آيا نمى‌بينى كه ما از خط عمل جدا گشته در حالى كه تو مهلت دارى و به فكر عمل نيستى؟

چرا آنچه از ما فوت شد تو تدارك نمى‌كنى؟! چرا به آنچه همسايگانت از آن محروم شدند عمل نمى‌نمائى؟

اى ساكن خانه غرور و خطاب كننده به اهل قبور، ما آرزو مى‌كنيم كه بر درست كردن توشه قادر شويم و براى حركت در راه آماده گرديم، از ما وقت عمل خير گذشت تو امروز را كه در آنى غنيمت بدان و از عاقبت بد اهمال كارى بترس.

تو اى خطاب كننده به ما! عن‌قريب رحلت نموده نزد ما خواهى آمد و پس از چند روزى بر ما وارد خواهى شد، بر نفس لطيف ضعيف خود رحم كن و در خلاصى جان شريف خويش بكوش. بدان به همين زودى، همان معامله‌اى كه با خانه‌هاى ما كردند، با خانه تو خواهند كرد و آثار تو نيز همانند آثار ما فانى و برطرف خواهد شد و به حالى در افتى كه هيچ يار و مصاحبى قدرت نفع رساندن به تو را نداشته باشد و نزديك و برادر توانايى نجات تو را نداشته و تو هم به سوى خانه غربت و وحشت روان گردى، در حالى كه از تمام علايق و اسباب بريده باشى.