عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٠٥ - محاكمه نفس و ايجاد آهنگ مراقبت در نفس
دوست ندارد.
بياييد اين واقعيتها و حقايق را به نفس خود بگوييم و او را در محكمه نورانى عقل- عقلى كه از قرآن و معارف الهى كمك گرفته- به محاكمه كشيده و به او بگوييم: به چه علت در اين عمرى كه از ما گذشته تو در غفلت بودى و به خاطر غفلتت ما را تا نزديك شدن به ننگ ابدى و عذاب هميشگى بردهاى!
چرا به اعضا و جوارح رحم نكرده و تا توانستهاى آنان را به رذايل و صفات قبيحه و اعمال ضد خدا آلوده كردهاى؟!
چرا با داشتن ظرفيت وسيع، خود را با آب خوشگوار معارف الهى سيراب نكرده و نسبت به حقايق تشنه ماندهاى؟
به چه خاطر با قرآن تماس نگرفته و آراسته به اخلاق انبيا نشده و از اوصاف امامان بزرگوار در تو نشانى ديده نشود؟
در بقيه عمر مىخواهى چه كنى و از اين همه وسايل و ابزارى كه خداوند حكيم در اختيار تو گذاشته، قصد دارى چگونه بهرهبردارى كنى؟
واى بر تو اگر با بودن اين همه حجت حق، با روشن بودن نور نبوت و امامت، با در دست داشتن قرآن و كتب مشحون از حقايق ربانى، بيدار نگشته و بينا نشوى.
اين تويى كه سعادت و شقاوت من در گرو وضع تو است. آن مقدار كه خواستى گناه كردى و از نعم مادى هرچه خواستى به چنگ آوردى. در بقيه عمر هم چيزى جز تكرار اين مسائل نخواهى ديد، پس زمان علاج امراضت و درمان دردهايت و آراسته شدنت به آنچه بايد آراسته گردى چه وقت است؟! تو مىدانى كه تو و هرچه از اعضا و جوارح وابسته به توست، جز يك مسافر چيز ديگرى نيستى و مجموع سفرت از ابتدا تا انتها شش منزل است: صلب پدر، رحم مادر، فضاى دنيا، ظلمات قبر، صحراى محشر و بهشت يا دوزخ و اكنون تو در منزل سوم كه