عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤٨ - قلب محروم از نور خدا، علت تمام مفاسد

ميان رفته‌اند![١] در اين مقاله به موقف حساس و سازنده دين پى برديد و دانستيد كه تنها علتى كه انسان را از افتادن در هر نوع بدبختى حفظ مى‌كند، دين است و بايد دانست كه باور كردن دين تنها كار قلب و تجلى آن در خانه دل به صورت ايمان و در اعضا و جوارح به صورت عمل صالح و در صفحه روان به شكل حسنات اخلاقى است و اگر قلب محروم از نور با عظمت ايمان به خدا و روز جزا گردد، ديگر نمى‌توان او را با قانون به ساحت صلاح كشيد و در نتيجه از فساد اخلاق و فساد عمل نمى‌توان به هيچ وجه جلوگيرى كرد.

در اينجاست كه بايد متمسك به كلام گهربار حضرت امام صادق ٧ شده و بگوييم: قلبى كه از توجه به حق و نور ايمان محروم است، قلب متوقف است و قلبى است كه از حيات معنوى بى‌بهره و مرده‌اى بيش نيست و روحى كه در گرو قلب غافل است از فساد اخلاق ايمن نيست و اعضايى كه فرمانبر قلب مرده‌اند، جز جنايت و خيانت و غارت و فساد از آنان توقعى ديگر نمى‌رود و در حقيقت بايد گفت: ووقف القلب فى الغفلة عن الله.

بياييد با روى آوردن به دين حقيقى و اتصال به احكام نورانى آسمانى و با تكيه به قرآن مجيد و توجه به كلمات انبيا و امامان و اوليا و عرفا و مربيان دلسوز، به اصلاح درون برخيزيم، تا از اين راه به اصلاح همه امور زندگى توفيق حاصل كنيم.

[١] -اصول اساسى فن تربيت: ٢١٠.