عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٣٠ - طلوع نور ايمان
|
الهى الهى تو را بندهام |
به خاك نيازت سرافكندهام |
|
|
سرافكنده آستان توام |
غبار ره آستان توام |
|
طلوع نور ايمان
هر اندازه كه علم به خدا و اوصاف جماليه و جلاليهاش حاصل شود، نور ايمان در قلب طلوع نمايد و حجابهاى نورانى و ظلمانى ميان خدا و قلب برداشته گردد و حيات تازهاى به قلب افاضه مىشود.
[الله ولي الذين آمنوا يخرجهم من الظلمات إلى النور][١].
خدا سرپرست و يار كسانى است كه ايمان آوردهاند؛ آنان را از تاريكىها [ى جهل، شرك، فسق وفجور] به سوى نور [ايمان، اخلاق حسنه و تقوا] بيرون مىبرد.
[أ و من كان ميتا فأحييناه و جعلنا له نورا يمشي به في الناس كمن مثله في الظلمات ليس بخارج منها][٢].
آيا كسى كه [از نظر عقلى و روحى] مرده بود و ما او را [به وسيله هدايت و ايمان] زنده كرديم و براى وى نورى قرار داديم تا در پرتو آن در ميان مردم [به درستى و سلامت] حركت كند، مانند كسى است كه در تاريكىها [ى جهل و گمراهى] است و از آن بيرون شدنى نيست؟!
و در روايت عنوان بصرى است كه امام صادق ٧ به او فرمود:
ليس العلم بكثرة التعلم، ولكنه نور يقع فى قلب من يريد الله أن يهديه. فإذا
[١] -بقره( ٢): ٢٥٧.
[٢] -انعام( ٦): ١٢٢.