شرح بوستان - خزائلى، محمد - الصفحة ١٤٨ - حكايت(٢٨) حكايت كنند از جفا گسترى

[١] مراد اينست كه براى بركندن بنياد دژهاى رويين دو چيز لازم است: يكى نيروى جوانان، ديگر تدبير و رأى پيران.

[٢] هيجا: لفظ عربى به معنى جنگ.

[٣] - مفر: مخفف مفر« با تشديد راء»، اسم مكان، گريزگاه.

[٤] از كجا مى‌دانى كه پيروزى نصيب كه خواهد شد، بنابراين راه گريز را بر دشمن ببند.

[٥] از هم دست دادن: به معنى پراكنده شدن.

[٦] اگر بركنارى ... هنگاميكه لشكر ميپراكند، اگر در كنار هستى، كوشش كن كه از ميدان جنگ بگريزى و اگر در ميان ميدانى لباسى از جنس لباس دشمن بر تن كن تا دشمن ترا لشكرى خود داند.

[٧] در شب تاريك پنجاه سوار بنظر پانصد سوار مى‌نمايد و از هيبت خود زمين را مى‌شكافد.

[٨] وقتى كه فاصله لشكر تو با لشكر دشمن، به اندازه دو روز راه باشد، در آن جايگاه خيمه بزن.

[٩] افراسياب: در پهلوى به معنى هراسناك يا كسى كه به هراس مياندازد. نام پادشاه داستانى توران است كه جنگهايش با ايرانيان در تاريخ داستانى ايران معروف است و در زمان كيخسرو گرفتار و كشته شد.