در آن روز كز فعل پرسند و قول،		الو العزم‌[١] را تن بلرزد ز هول‌
به جايى كه دهشت خورند انبيا،		تو عذر گناهان چه دارى؟ بيا،
زنانى كه طاعت برغبت برند،		ز مردان ناپارسا بگذرند
ترا شرم نايد ز مردى خويش،		كه باشد زنان را قبول از تو بيش؟
زنان را[٢] به عذرى معين كه هست،		ز طاعت بدارند گهگاه دست‌
تو بى‌عذر يگسو نشينى چو زن،		رو، اى كم ز زن، لاف مردى مزن‌
مرا خود چه باشد زبان آورى!		چنين گفت شاه سخن عنصرى‌[٣]
مرا خود مبين اى عجب در ميان،		ببين تا چه گفتند پيشينيان:
«چو از راستى بگذرى خم بود		چه مردى بود كز زنى كم بود»!
به ناز و طرب نفس پرورده گير،		به ايام، دشمن قوى كرده گير[٤]
يكى بچه گرگ‌[٥] مى‌پروريد		چو پرورده شد، خواجه بر هم دريد
چو بر پهلوى جان سپردن بخفت،		زبان‌آورى در سرش رفت و گفت:
تو دشمن چنين نازنين پرورى‌		ندانى كه ناچار زخمش خورى‌
نه ابليس در حق ما طعنه زد؟		كز اينان نيايد بجز كار بد[٦]

[١] اولو العزم: مقتبس است از قرآن مجيد آيه ٣٥ از سوره احقاف‌« أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ» پيغمبران بزرگ يا اولو العزم برحسب مشهور، نوح، ابراهيم، موسى، عيسى و پيغمبر ما محمد٦ صاحب كتاب و شريعت هستند.

[٢] زنان را به عذرى معين كه هست: مراد عذرهاى شرعى است كه با پيش آمدن آنها زنان از خواندن نماز و داشتن روزه معذورند.

[٣] - عنصرى: ابو القاسم حسن بن احمد بلخى متوفى به سال ٤٣١ هجرى مقدم شعراى دربار سلطان محمود غزنوى كه در همه سفرها با وى همراه بود و در تغزل و غزل و مديح شهرت و مهارتى داشت، علاوه بر قصايد و غزليات، چند مثنوى به نام« شاد بهر و عين الحيوة و خنگ بت و سرخ بت و وامق و عذرا از اوست و از جهت تجمل و ثروتى كه از شاعرى بدست آورده بود ضرب المثل است.

[٤] به ناز و طرب ...: تو كه با ناز و شادى نفس خود را ميپرورى بدان كه نفس دشمن تو است و با پرورش نفس دشمن خود را قوى مى‌كنى.

[٥] يكى بچه گرگ ميپروريد: مختصر داستانى است از عرب كه به موجب آن، كفتار، پناه دهنده و پرورنده خود را دريد و درباره او شعرها گفتند.

[٦] « نه ابليس در حق ما طعنه زد»: ناظر است به آيه ٣٠ از سوره بقره‌« وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً. قالُوا أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ»« آن هنگام را بياد آور كه پروردگارت به فرشتگان گفت( ابليس در اين زمان در زمره فرشتگان بود) در زمين خليفه‌يى ايجاد ميكنم. فرشتگان گفتند: آيا در زمين كسى را خليفه قرار ميدهى كه در آن فساد كند و خونها بريزد؟ با آنكه ما بحمد تو تسبيح ميگوئيم و ترا تقديس ميكنيم».