نه در ابتدا بودى آب منى؟		اگر مردى، از سر بدر كن منى‌[١]
چو روزى به سعى آورى‌[٢] سوى خويش،		مكن تكيه بر زور و بازوى خويش‌
چرا حق نمى‌بينى اى خودپرست‌		كه بازو به گردش درآورد دست‌
چو آيدت بكوشيدنت خير، پيش،		به توفيق حق‌دان نه از سعى خويش‌
به سرپنجگى كس نبر دست گوى‌		سپاس خداوند توفيق، گوى‌
تو قايم بخود نيستى يك قدم‌		ز غيبت مدد ميرسد دم‌به‌دم‌
نه طفل دهن‌بسته بودى ز لاف؟		همى‌[٣] روزى آمد به جوفش ز ناف‌
چو نافش بريدند، روزى گسست،		به پستان مادر درآويخت دست‌
غريبى كه رنج آردش دهر پيش،		به دارو دهند[٤] آبش از شهر خويش‌
پس او در شكم پرورش يافته است‌		ز انبوب‌[٥] معده، خورش يافته است‌
دو پستان كه امروز دلخواه اوست،		دو چشمه هم از پرورشگاه اوست‌
كنار و بر مادر دلپذير،		بهشت است و پستان در و جوى شير[٦]
درختيست بالاى جان‌پرورش‌		ولد ميوه نازنين در برش‌
نه رگهاى پستان درون دل است؟		پس ار بنگرى، شير، خون دل است‌
بخونش فرو برده دندان چو نيش‌		سرشته درو مهر خونخوار خويش‌
چو بازو قوى كرد و دندان سطبر،		بيندايدش‌[٧] دايه پستان به صبر
چنان صبرش از شير خامش كند،		كه پستان شيرين فرامش كند
تو نيز ايكه در توبه‌اى‌[٨] طفل راه،		به صبرت فراموش گردد گناه‌

[١] منى: تكبر و خودبينى- من گفتن- من‌من زدن منى در مصرع اول لفظ عربى تخفيف يافته است به معنى« نطفه». دو كلمه آخر دو مصراع با هم جناس دارند، جز آنكه« ياء» در اولى مشدد و جزء كلمه است و در دومى مخفف و مصدرى است.

[٢] چو روزى به سعى آورى ...: چون رزق را با كوشش بجانب خود بياورى آن را از نيروى بازوى خويش بدان‌چه، خداوند است كه روزى مى‌بخشد.

[٣] - همى روزى آمد به جوفش ز ناف: كودك در رحم از ناف تغذيه ميكند.

[٤] به دارو دهند آبش از شهر خويش: براى غريب آب شهر و موطن داروئى است. اين مطلب را شيخ مقدمه براى آن ساخته است كه شير مادر چون از شهر و موطن كودك است داروى رنجوريهاى اوست.

[٥] انبوب:( با ضم اول لفظ عربى): لوله جمع آن انابيب.

[٦] درو جوى شير: اشاره است به« انهار من لبن» كه بموجب آيه ١٤ از سوره محمد٦ در بهشت جارى است.

[٧] بيندايدش دايه پستان به صبر: دايه براى آنكه كودك را از شير بازگيرد بر پستان خود صبر زرد كه محصول گياهى تلخى است ميمالد.

[٨] تو نيز ايكه در توبه‌اى ...: تو كه در توبه مبتدى هستى بايد شكيبائى و خوددارى از گناهان پيشين كنى تا گناهت بخشوده شود و خود هم عادت به گناه را فراموش كنى.