شرح بوستان - خزائلى، محمد - الصفحة ٣٨٣ - حكايت(٣) شنيدم كه مستى ز تاب نبيد

پايان بوستان‌

[١] كه گيرد: چه كسى ميتواند گرفتار و بازخواست كند كسى را كه تو رستگارش كرده‌اى.

[٢] دو خواهند بودن به محشر فريق: اشاره دارد به آيه ٧ از سوره شورى‌« فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَ فَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ» و همچنين اشاره دارد به اصحاب اليمين» و« اصحاب الشمال» مذكور در سوره« واقعه».

[٣] - دست راست: اشاره است به« اصحاب اليمين» كه در سوره« واقعه» مذكور است.

[٤] كه حق شرم دارد ز موى سپيد: ناظر است به اين حديث« ان اللّه تعالى يقول: الشيب نورى و انا استحيى ان احرقه بنارى» حديث ديگر« ان اللّه يحب ابناء السبعين و يستحيى من ابنا الثمانين.

[٥] گنه عفو كرد آل يعقوب را: اشاره دارد به عفو يوسف از برادران كه در پايان قصه يوسف در قرآن مجيد ياد شده است. مراد مصرع دوم اين است كه ميان سيرت و صورت هميشه رابطه موجود است و صورت زيباى واقعى همراه با سيرت نيكو است.

[٦] بضاعات مزجات: مقتبس است از قرآن مجيد هنگامى كه برادران يوسف گفتند« اى عزيز، ما با بضاعت مزجات آمده‌ايم بر ما تصدق كن و پيمانه ما را كامل ده».

( مزجاة به معنى اندك، لفظ سريانى است).