شرح بوستان - خزائلى، محمد - الصفحة ٢٩٧ - باب ششم در قناعت

باب ششم در قناعت‌

[١] خدا را ندانست و طاعت نكرد: اشاره دارد به آيه كريمه‌يى از سوره ابراهيم‌« وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ».

[٢] قناعت توانگر كند مرد را: اشاره دارد به حديث نبوى« قال اللّه يا ابن آدم ارض بما آتيتك تكن من اغنى الناس».

ترجمه- خداوند فرمود اى فرزند آدم، به آنچه كه ترا داده‌ام راضى باش تا از توانگرترين مردم باشى.

[٣] - كه بر سنگ گردان نرويد نبات: گياه روى سنگى كه بغلتد و بگردد نميرويد مصراع اشاره دارد به مفهوم مخالف اين كلمه حكمت‌آميز« من ثبت نبت». ترجمه: كسى كه پايدار باشد مانند درخت ريشه‌دار رشد ميكند و ثمر ميدهد.

[٤] سگ نفس: مراد شيخ نفس اماره است كه آدمى را بجانب بدى ميكشاند.