شرح بوستان - خزائلى، محمد - الصفحة ٢٠٠ - حكايت(٢٥) كسى ديد صحراى محشر به خواب
|
ملك زين حكايت چنان برشكفت، |
كه جرمش ببخشود و چيزى نگفت |
|
|
وزينجانب افتان و خيزان جوان، |
همى رفت بيچاره هر سو دوان |
|
|
يكى گفتش از چارسوى قصاص: |
چه كردى؟ كه آمد به جانت خلاص؟ |
|
|
بگوشش مرو گفت: كاى هوشمند، |
به دانگى همى جان رهيدم ز بند |
|
|
يكى تخم در خاك از آن مينهد، |
كه روز فروماندگى بر دهد |
|
|
جوى[١] باز دارد بلايى درشت |
عصايى[٢] شنيدى كه عوجى بكشت |
|
|
حديث درست آخر از مصطفى است |
كه بخشايش و خير، دفع بلاست |
|
|
عدو را نبينى در اين بقعه پاى، |
كه بو بكر سعد است كشور خداى |
|
|
بگير، اى جهانى به روى تو شاد، |
جهانى، كه شادى به روى تو باد |
|
|
كس از كس به دور تو بارى نبرد |
گلى در چمن جور خارى نبرد |
|
|
تويى سايه لطف حق بر زمين، |
پيمبر صفت رحمة العالمين[٣] |
|
|
ترا قدر اگر كس نداند چه غم؟ |
شب قدر[٤] را مىندانند هم |
|
حكايت (٢٥) [كسى ديد صحراى محشر به خواب ....]
|
كسى ديد صحراى[٥] محشر به خواب، |
مس تفته[٦] روى زمين ز آفتاب |
|
[١] جوى باز دارد ...: اشاره به حديث نبوى« الصدقه تدفع البلاء» دارد كه در بيت بعدى ترجمه آن آمده است.
[٢] عصايى شنيدى ...: مراد عصاى موسى است كه ميگويند بر ساق عوج بن عنق زد و او را هلاك كرد( عوج بن عنق يكى از كافران زمان موسى بود و از جهت درازى قد، به او مثل ميزنند). برحسب سفر تثنيه و سفر اعداد تورات، عوج شهريارى بوده كه اسرائيليان را به- مملكت خويش راه نميداده است لكن سرانجام شكست يافته و شش شهر از قلمرو حكومتش ميان چند سبط بنى اسرائيل تقسيم شده است.( در تورات عصا منسوب به هارون است).
[٣] - رحمة العالمين: اشاره است به آيه مباركه ١٠٦ از سوره انبياء( وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ) از اين آيه رسالت پيغمبر اكرم بر همه جهانيان استفاده مىشود.
[٤] شب قدر: يكى از شبهاى ماه رمضان است كه سوره مباركه« قدر» درباره آن نازل شده و به موجب آيه سوم آن« شب قدر» بهتر از هزار ماه است. شب قدر در ميان اهل بابل هم عنوان و ارزشى داشته است( رك- اعلام قرآن، مقاله رمضان).
[٥] صحراى محشر: گذشته از وصفى كه در قرآن مجيد و نهج البلاغه و احاديث نبوى از وضع محشر آمده، رساله« غفران ابو العلاء معرى» مبتنى بر تجسم انتقادى صحراى محشر است و ميتوان گفت ابو العلاء بر« دانته» و نويسندگان ديگر در اين باب سبقت داشته.
[٦] مس تفته: اشاره دارد به آيه ٣٥ از سوره« رحمن»« يُرْسَلُ عَلَيْكُما شُواظٌ مِنْ نارٍ وَ نُحاسٌ فَلا تَنْتَصِرانِ» ترجمه:« بر شما جن و انس پارهيى از آتش و مس گداخته فرستاده ميشود و از شما جانبدارى و مددكارى نميشود».