شرح بوستان - خزائلى، محمد - الصفحة ١٤٣ - حكايت(٢٧) يكى مشتزن بخت و روزى نداشت

[١] تلخ‌تر زيستى: پيش از اين كسى تلخ‌تر ازين زندگى ديده است؟ ياء در زيستى ياء نكره وحدت است.

[٢] نوشند: در اينجا نوشيدن مجازا در معنى خوردن بكار رفته يا آنكه فعل خورند كه مفعول آن مرغ و بره است به قرينه حذف شده است.

[٣] - عظام:( عظام با كسر اول) استخوانها، جمع عظم.( جمع عظيم هم عظام است).

[٤] عقد: بكسر اول گردن‌بند است و در اينجا گسيختن عقد، كنايه از ريختن عضلات گردن كه محل عقد است و برهم خوردن نظام و ترتيب استخوانها است.

[٥] وقتى كه عاقبت حال دهان زير گل رفتن است، تفاوتى نمى‌كند كه در زندگانى شكر يا خون دل خورده باشد.

[٦] خاطر: انديشه.

[٧] حاصل اين بيت و بيت پيشين آن چنين است: اگر يكى از بندگان، بر فرق سر خود بار ببرد يا آنكه به چنان مقام رفيعى رسد كه سرش از بالاترين نقطه فلك بگذرد، در زمانى كه حال مرگ و دگرگونى ناشى از آن فرا مى‌رسد، خاطره ناشى از باربرى يا علو مقام از سرش هردو بيرون خواهد شد.