شرح بوستان - خزائلى، محمد - الصفحة ١٠٦ - حكايت(١١) خردمند مردى در اقصاى شام

[١] سط: معنى حقيقيش« روپوش كجاوه» است و در معنى« طرز و گونه» نيز بكار ميرود و معنى اخير، در زبان فارسى مراد است.

[٢] كلان( صفت): بزرگ، صفت تفضيلى آن« كلانتر» است.

[٣] - ز شيران جنگى ...: آيا نمى‌بينى كه چون موران با هم جمع شوند، شيران را از پاى درمى‌آورند. نظير:

[٤] نه مويى ...: آيا چنين نيست؟ يك مو از يك تار ابريشم سست‌تر است. اما اگر انبوه و پر شود از زنجير هم محكمتر خواهد شد.

[٥] مبر گفتمت ...: ترا توصيه مى‌كنم كه در تضعيف مردم مكوش، زيرا نوبت تو خواهد رسيد و هرگاه از پاى درآيى عاجز خواهى شد، چه تكيه‌گاهى از مردم نخواهى داشت.

[٦] مينداز در پاى ...: كارى كه با تو دارند به مسامحه مگذران، زيرا ممكن است روزى تو چنان ضعيف شوى كه بناچار از باب تعظيم، در پاى كسى افتى كه در كار او با چشم مسامحه نگريسته بودى.

[٧] تحمل كن ...: اشاره است به اين حديث:« يوم المظلوم على الظالم اشد من يوم الظالم على المظلوم». مراد اينست كه اگر شخص ضعيف تحمل كند، نوبت او هم خواهد رسيد و از ستمكار انتقام خواهد كشيد.