ز لا حولم، آن ديو هيكل، بجست‌		پرى‌[١] پيكر اندر من آويخت دست:
كه اى زرق سجاده دلق‌پوش،		سيه‌كار دنياخر دين‌فروش،
مرا روزها دل ز كف رفته بود،		برين شخص و جان بر وى آشفته بود
كنون پخته شد لقمه خام من،		كه گرمش به در كردى از كام من‌
تظلم برآورد و فرياد خواند:		كه شفقت برافتاد و رحمت نماند
نماند از جوانان كسى دستگير،		كه بستاندم داد از اين مرد پير
كه شرمش نباشد ز پيرى همى،		زدن دست در ستر نامحرمى‌
همى كرد فرياد دامن به چنگ،		مرا مانده سر در گريبان ز ننگ‌
فرو گفت عقلم به گوش ضمير،		كه از جامه بيرون روم همچو سير[٢]
برهنه دوان رفتم از پيش زن،		كه در دست او جامه بهتر كه من‌
پس از مدتى كرد بر من گذار:		كه ميدانيم؟ گفتمش: زينهار!
كه من توبه كردم به دست تو بر،		كه گرد فضولى نگردم دگر
كسى را نيايد چنين كار پيش،		چو عاقل‌[٣] نشيند پس كار خويش‌
از آن شنعت اين پند برداشتم‌		دگر ديده‌[٤] ناديده انگاشتم‌
زبان دركش، ار عقل دارى و هوش‌		چو سعدى سخن‌گوى ورنه خموش‌

حكايت (٧) [يكى پيش داود طائى نشست ....]

يكى پيش داود طائى‌[٥] نشست:		كه ديدم فلان صوفى افتاده مست،
قى آلوده دستار و پيراهنش‌		گروهى سگان حلقه پيرامنش‌
چو فرخنده‌خوى اين حكايت شنيد،		ز گوينده ابرو بهم دركشيد
زمانى برآشفت و گفت: اى رفيق،		به كار آيد امروز يار شفيق‌
برو زان مقام شنيعش بيار		كه در شرع نهى است و در خرقه عار[٦]

[١] پرى‌پيكر ...: استاد اجل لفظ« پيكر» را براى دختر زيباروى و لفظ« هيكل» را براى غلام سياه برگزيده است زيرا« هيكل» معرف جثه بزرگ و بى‌اندام است( راجع به هيكل پيش از اين گفتگو شده).

[٢] همچو سير: مانند سير خوردنى كه از پوست برآيد. ضبط على يف چنين است:

سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً		و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ‌
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى‌		برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ)

[٣] - عاقل: عاقل در اينجا قيد است و در معنى عاقلانه بكار رفته.

[٤] دگر ديده ناديده انگاشتم: ناظر است به آيه ٧١ از سوره فرقان‌« وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً».

[٥] داود طائى: يكى از فقها و زاهدان و محدثان قرن دوم هجرى.

[٦] كه در شرع نهى است و در خرقه عار: كار او از نظر شرعى ممنوع است و انجام چنين كارى در خرقه صوفيانه به نظر اهل طريقت ننگى است.