شرح بوستان - خزائلى، محمد - الصفحة ٣٣٩ - باب هشتم در شكر بر عافيت

باب هشتم در شكر بر عافيت‌

[١] كه اوصاف، مستغرق شأن اوست: شأن او همه صفتهاى كمال را شامل است.

[٢] بديعى كه شخص آفريند ز گل: اشاره دارد به آيه كريمه‌« وَ اللَّهُ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ‌ وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ»\*

[٣] - شيب:( لفظ عربى): پيرى.

[٤] بهش: هوشيار.

[٥] كه مصقل نگيرد چو زنگار خورد: وقتى زنگار فلز را بخورد ديگر مصقل( آلت صيقل) نميتواند زنگ از آن بزدايد. در بعضى از نسخه‌ها بجاى« مصقل»« صيقل» بمعنى صاف شدن و جلا آمده است.