شرح بوستان - خزائلى، محمد - الصفحة ٧ - مقدمه

بنام خدا

مقدّمه‌

سعدى‌نامه يا كتاب بوستان، از امهات كتب فارسى است كه از زمان نظم آن تاكنون، شمع محافل ادب بوده است و فضلا و ادباى هر ملت، پروانه وار گردش برآمده‌اند و از سوختن در آتش وجد و ذوقش لذتى سرشار برده‌اند.

هركه در مكتب انسان‌پرورى خواسته است درسى بخواند، كتابهاى بوستان و گلستان يا ساير آثار استاد شيراز را دفتر راهنماى خود ساخته و هرگاه كسى خواهان آن بوده است كه در باب انسان‌شناسى و بشردوستى نظرى اظهار دارد، باز كتب شيخ را ورق زده است ... از اينرو، بر هريك از ابيات بوستان، شرحها و تعليق‌ها نوشته‌اند و براى آنكه بدانند ادبيات چگونه و با چه عباراتى از طبع سخن‌آفرين شيخ اجل تراويده است، به نسخه‌هاى گوناگون كتاب مراجعه كرده‌اند و بحثها و انتقادها سرداده‌اند.

نگارنده نيز كه در محيط فروزان مشعل وجود شيخ اجل، همچون پروانه سرگشته‌يى به هرسوى ميگشت و از پرسوختگى خود احساس نشاط و درك انبساط ميكرد، پس از نگاشتن «شرح گلستان» بر آن شد كه در «بوستان- ادب» هم تفرجى كند و در منظر مصفاى گل و ريحان آن، از باده معرفت و عرفان سرخوش دارد و اگر دست دهد و دامن از دست نرود، از آن بوستان هديه‌يى نزد دوستان آورد.