«ابو بكر بن سعد» اتابك آن زمان، براى پايدارى در برابر مغول آمادگى داشت، اما ميبايست همه افراد مردم با او همدست و همداستان باشند و همواره با وى در راه حفظ كشور، از هيچگونه كوشش و تلاش خوددارى نورزند.

وضع زمان، اقتضاى آن داشت كه مصلحى بزرگ از افق شيراز طلوع كند و امرا و وزرا و آحاد رعيت را بسياست و تدبير مملكت و شالوده‌هاى اخلاق فردى و جمعى آشنا سازد و بيگمان، اين مصلح گرانقدر، استاد سخن و مرشد اخلاق و رهبر فضيلت و عاشق لطف و صفا و پرورده مهر و وفا «شيخ اجل سعدى شيراز» بود و دو كتاب بوستان و گلستانش ره‌آورديست كه بگفته خود استاد ازقند مصرى بسى شيرين‌تر است. بوستان منظومه‌يى است از نوع مثنوى، در حدود پنجهزار بيت و در بحر متقارب، مشتمل بر بيان فضايل اخلاقى و اصول سياست و تدبير مملكت و شالوده‌هاى تحكيم و حفظ خانه و خانواده كه با صفاى صوفيانه و معرفت عارفانه آميخته و از ريا و سالوس و رذيلت‌ها اعراض كلى داشته، حتى اگر مدحتى گفته، بيان حقيقت يا اعلام فضيلتى بوده است چنانكه خود فرمايد:

مرا طبع ازين نوع، خواهان نبود		سر مدحت پادشاهان نبود
ولى نظم كردم بنام فلان‌		مگر باز گويند صاحبدلان‌
كه سعدى كه گوى بلاغت ربود		در ايام «بو بكر بن سعد» بود
سزد، گر به دورش بنازم چنان‌		كه «سيد»، به دوران نوشين‌روان‌

بوستان، شاهكاريست كه شاعر شيراز به سال ششصد و پنجاه و پنج به اتابك زمان، ابو بكر بن سعد اهدا كرده است، اما در واقع هديه شيخ به جهان انسانيت تقديم شده و به همين دليل هماره برقرار و جاودانه است و اگر در ادبيات ملل جهان غورى شود، اين نكته مسلم ميگردد كه:

ادباى گيتى هيچكدام اثرى با جامعيت بوستان تاكنون به نوع بشر عرضه نداشته‌اند!

بوستان آميزه‌يى است از عرفان و حكمت و اخلاق و دستورهاى زندگانى با عباراتى بس شيوا و رسا. نظمى است به محكمى ضابطه‌هاى علمى و حقوقى و به روانى نثر و روشنى گفتگوهاى روزمره مردم. الحق آفريدن سخنى از اين دست اعجازى است كه با تأييدات سبحانى و فيوض ربانى، مهين استاد شيراز را ميسر شده است و بس.