جامع عباسی - طبع قديم - شيخ بهائى - الصفحة ٤١٧ - فصل اول در بيان قسم اول
چه اگر در سال قحط طعام بدزدد قطع نيست.
هشتم آن كه تمام آن مال مال غير دزد باشد چه اگر مال خود را كه به اجاره داده باشد از مستاجر بدزدد قطع نيست و هم چنين قطع نيست اگر مال مشترك را يا مال خود را به گمان آن كه مال غير است بدزدد و هم چنين قطع نيست هر گاه پيش از بردن از حرز يا بعد از بيرون آوردن از حرز و پيش از آن كه بحاكم عرض كنند و حكم به قطع او كند مالك او شود به هبه يا به ميراث يا به خريدن.
نهم آن كه توهّم حلّيت نباشد پس اگر توهّم حلّيت باشد مثل آن كه كسى توهّم كند كه آن چه برده است ملك اوست و اگر چه بمجرّد دعوى باشد قطع نيست.
دهم آن كه آن مال دزديده از محرّمات نباشد پس دزديدن شراب و گوشت خوك باعث قطع نمىشود و اگر چه ميانه او و جهود مشترك باشد ليكن در اين صورت از جهت جهود غرامت بايد كشيد و اگر سگى را كه قيمت آن ربع مثقال باشد بدزدد مجتهدين را در آن خلافست اقرب آنست كه سبب قطع مىشود و اگر آلات لهو چون طنبور يا ظروف طلا و نقره را بدزدد بقصد شكستن قطع نيست و اگر بقصد دزديدن بردارد و قيمت آن ربع دينار باشد در آن خلافست اقرب آنست كه قطع لازمست و اگر مال كافر حربى را بدزدد باعث قطع نمىشود امّا اگر مال جهود را كه به شرايط ذمّه باشد بدزدد باعث قطع مىشود.
يازدهم آن كه آن مال را از حرز بدزدد و مراد به حرز جائى است كه مال را به واسطه محافظت و نگاهداشتن در آن گذارند و آن مختلف باختلاف اموال است پس صندوق مقفّل حرز ازو جواهر است و دكان در بسته حرز متاع و غير آن و خانه و باغ حرز ميوه و طويله حرز چاروا و قبر حرز كفن و اگر در دكان گشاده باشد و صاحب دكان نگاه مىكرده باشد آيا اگر چيزى بدزدد موجب قطع مىشود يا نه ميانه مجتهدين در اين خلافست و درخت حرز ميوه نيست پس اگر ميوه از درخت بدزدد قطع نيست و اگر در مسجد را بدزدد يا كفن را از قبر برآرد قطع لازمست و آيا شرطست كه قيمت آنها ربع يك مثقال باشد يا نه مجتهدين را در آن خلافست و اگر غير كفن چيزى با ميّت در قبر گذارند و كسى آن را بدزدد قطع نيست و در دزديدن جامه خانه كعبه معظّمه يا پاره از آن مجتهدين را خلافست و اگر چيزى را از غير حرز چون صحراها و آسياها و راهها و مسجدها بدزدد قطع نيست.
دوازدهم آن كه دزد در بيرون آوردن آن متاع از حرز منفرد باشد پس اگر حرز را بشكند و ديگرى آن را بيرون آورد بر هيچ كدام قطع نيست.
سيزدهم آن كه دزد متاع را بنفس خود بيرون برد پس اگر بر چاروائى بار كند و بيرون آورد يا طفلى را همراه ببرد كه آن را بردارد قطع نيست.
چهاردهم آن كه دزد