سيّم‌ آن كه كسى كه سگ را سر مى‌دهد يا آن كه تير مى‌اندازد يا نيزه و شمشير مى‌زند مى‌بايد كه مسلمان باشد يا در حكم مسلمان چون طفل مميّز خواه مرد باشد و خواه زن پس اگر كافر باشد يا دشمن اهل بيت يا مرتدّ يا ديوانه يا طفل غير مميّز آن شكار حلال نيست و اگر چه بسم اللَّه گفته باشد و اگر آن كس جهود و ترسا باشد آيا حلالست ميانه مجتهدين در آن خلافست و اقرب آنست كه حلال نيست و هم چنين اگر سنّى باشد يا حلال است يا نه در اين مسأله نيز خلافست ميانه مجتهدين بعضى از ايشان گفته‌اند كه اگر سنّى عداوت اهل بيت داشته باشد حرامست و اگر عداوت نداشته باشد حلال و بعضى از مجتهدين برآنند كه اگر آن شخصى كه سگ را سر مى‌دهد مسلمان باشد و كور باشد حلال نيست و بعضى از ايشان گفته‌اند كه اگر آن چنان كورى باشد كه قصد شكار تواند كرد و فهميد حلال است و اگر با سگ مسلمان سگ غير مسلمان نيز باشد و هر دو سگ شكار را بكشند حلال نيست.

چهارم‌ آن كه كسى كه سگ را سر مى‌دهد يا تير مى‌اندازد يا شمشير و نيزه مى‌زند مى‌بايد كه بسم اللَّه يا اللَّه اكبر يا سبحان اللَّه يا هر چه ذكر باشد در آن وقت بگويد و گفتن اللَّه تنها كافى نيست پس اگر عمدا ترك گفتن بسم اللَّه كند آن شكار حلال نيست و هم چنين اگر غير آن كسى كه سگ سر مى‌دهد و حربه مى‌زند بسم اللَّه گويد حلال نيست و هم چنين اگر دو سگ شكارى را بكشند كه در وقت سر دادن يكى از آنها بسم اللَّه گفته باشد و ديگرى عمدا نگفته باشد نيز حلال نيست امّا اگر بسم اللَّه را فراموش كرده باشد آن شكار حرام نمى‌شود و در بعضى از احاديث وارد شده كه اگر در وقت سر دادن بسم اللَّه را فراموش كنند در وقت خوردن گوشت آن شكار بسم اللَّه بايد گفت و اگر در وقت سر دادن بسم اللَّه را فراموش كرده باشند و پيش از آن كه سگ يا تير يا نيزه يا شمشير بآن شكار برسد بسم اللَّه بگويند حلالست امّا اگر عمدا ترك كرده باشند و پيش از رسيدن به شكار بسم اللَّه گويند آيا حلال مى‌شود يا نه ميانه مجتهدين در اين خلافست و اگر آن شخص جاهل حكم باشد آيا حكم كسى دارد كه عمدا ترك بسم اللَّه كرده يا حكم كسى دارد كه فراموش كرده در اين مسأله نيز خلافست و آيا نام خداى تعالى را به عربى گفتن لازمست يا بهر زبانى كه گويند جايز است در آن نيز خلافست ميانه‌