جامع عباسی - طبع قديم - شيخ بهائى - الصفحة ٢٨٨ - تتمه

آن حضرتست:

اوّل‌ حرام بودن نكاح كنيز آن بعقد دوام چه غير آن حضرت را جايز است بدو شرط: اوّل‌ قدرت نداشتن بر زن آزاد خواستن‌ دوّم‌ ترسيدن از افتادن در زنا.

دوّم‌ حلال بودن نكاح كردن زنان يهود و نصارى بعقد چه غير آن حضرت را جايز نيست بر قول بعضى از مجتهدين.

سيّم‌ حرام شدن زنانى كه آن حضرت نگاه بر ايشان مى‌كرده و ايشان را مى‌خواسته بر شوهران ايشان و واجب بودن طلاق دادن شوهران ايشان را و اين حكم برطرف شده.

چهارم‌ حلال بودن زياده از چهار زن خواستن چه غير آن حضرت را زياده بر چهار زن جايز نبودن و حرام بودن زياده بر نه زن خواستن و حرام بودن بدل كردن هر يك از نه زن به ديگرى و اين حكم نيز نسبت به آن حضرت برطرف شده.

پنجم‌ مخيّر بودن زنان آن حضرت در بودن نزد او يا مفارقت گزيدن ازو بغير لفظ طلاق و زنان غير او بى‌طلاق مفارقت نمى‌توانند كرد.

ششم‌ حلال بودن نكاح كردن بلفظ هبه و وطى كردن بى‌مهر چه غير آن حضرت را مثل اين جايز نيست.

هفتم‌ واجب نبودن شب خوابيدن پيش زنان چه غير آن حضرت را واجبست كه از چهار شب يك شب پيش زن خود بخوابند.

هشتم‌ حرام بودن زنان آن حضرت بر غير او.

نهم‌ واجب بودن مسواك كردن بر آن حضرت.

دهم‌ واجب بودن قربانى كردن آن حضرت.

يازدهم‌ واجب بودن شب برخواستن و به نماز شب قيام نمودن بر آن حضرت.

دوازدهم‌ واجب بودن انكار كردن بر كسى كه فعل نامشروع كند و اظهار كردن انكار بر او واجب بود و اگر چه داند كه ديگرى برو انكار كرده باشد.

سيزدهم‌ حرام بودن گرفتن تصدّقات واجبى بر آن حضرت و اهل بيت او بر قول بعضى از مجتهدين و تصدّقات سنّتى نيز برو حرام بوده.

چهاردهم‌ حرام بودن چشمك زدن بر آن حضرت بر خلاف ظاهر از زدن يا كشتن كه بر ديگران حرام نيست مگر در عمل حرامى.

پانزدهم‌ حرام بودن چيزى نوشتن و كتابت كردن.

شانزدهم‌ حرام بودن شعر گفتن.

هفدهم‌ حرام بودن كندن زره از تن مبارك بعد از آن كه بقصد جنك پوشيده باشد پيش از آن كه دشمن را ببيند.

هجدهم‌ حلال بودن اختيار كردن آن حضرت آن چه خواهد از غنيمت كه لشكر در جنك بگيرند چون كنيز آن خوش شكل و چارواى نيكو و جامه خوب و غير آن چنانچه در بحث جهاد مذكور شد.

نوزدهم‌ حلال بودن روزه وصال داشتن و آن چنانست كه كسى يك روز و يك شب تا سحر روزه دارد و سحر افطار ناكرده‌