نمى‌شود و خر را نيز در صحرا مى‌توان گرفت چه صبر بر تشنگى ندارد و بعضى از مجتهدين گرفتن آن را نيز منع كرده‌اند و جايز است برداشتن سگ شكارى و سگ گلّه و سگى كه محافظت باغ و زراعت كند و بعد از يك سال از تعريف كردن انتفاع گرفتن از آنها جايز است و ضامنست بردارنده آنها قيمت متعارف آنها را هر گاه صاحب آنها پيدا شود و اگر طفل يا مجنون حيوانى را بگيرند ولىّ ايشان يك سال تعريف مى‌كند و بعد از آن مخيّر است با غبطه و صرفه طفل در نگاهداشتن آن حيوان و مالك شدن و نفقه يافت شده لازم است و رجوع مى‌كند بر صاحب اگر در برابر آن عوض نباشد چون سوار شدن اسب و شير دادن گوسفند و حيوان يافت شده امانت است تا يك سال و بعد از آن قصد ملكيّت مى‌توان كرد و بعضى از مجتهدين نيز يك سال تعريف را در ضاله شرط نمى‌دانند و بعضى گفته‌اند تعريف در گوسفند سه روز است آن‌گاه فروختن و تصدّق كردن به قيمت آن و ضامنست هر گاه صاحب پيدا شود و نفقه دادن او و ضامن بودن قيمت آن.

قسم سيّم لقطه اموال‌

و آن برداشتن هر ماليست ضايع جهت نگاه داشتن از براى صاحب آن و برداشتن آن مكروهست اگر چه اعتماد بر نفس خود داشته باشد مگر آن كه ترسد كه تلف شود چه در اين صورت مكروه نيست و اگر اعتماد بر خود نداشته باشد برداشتن آن حرامست و در بر دارنده لقطه حرم مكّه عدالت شرطست پس اگر فاسق باشد برداشتن آن حرامست و عادل مخيّر است ميانه نگاهداشتن يا بحاكم سپردن آن و اگر فاسقى لقطه را بردارد حاكم ازو بر گ‌يرد يا كسى را همراه او سازد كه تا يك سال تعريف آن كند و بعد از يك سال اگر آن فاسق قصد تملك كند حاكم شرع به او مى‌دهد و آن كه ضامن از او بگيرد و آن چه در غير حرم مكّه معظّمه از صحرا و بيابان يا در زمينهايى كه بحسب ظاهر مالك نداشته باشد پيدا شود از طلا و نقره و جواهر و اثر اسلام نداشته باشد يعنى اسم خداى تعالى يا رسول ٦ يا يكى از ائمه عليهم السّلام يا يكى از پادشاهان مسلمان بر آن نقش نكرده باشند از كسى است كه آن را يافته باشد اگر چه زياده از يك درهم باشد و اگر اثر اسلام بر آنها باشد با در معموره باشد و صاحب نداشته باشد مشهور ميانه مجتهدين آنست كه اگر زياده از يك درهم بوده باشد يك سال تعريف آن لازمست آن‌گاه اگر قصد تملك كند مالك آن مى‌شود و اگر