كه خدا براى اهل تسليم و صبر آماده كرده، ناچيز است و بدان كه جزع و فزع مرده را باز نگرداند و تقدير را نراند، پس نيك صبورى كن و نويد الهى را بجوى. معاذ، بر چيزى تأسف مى‌خورى كه گريبانگير تو و همه مخلوقات است و به تقدير الهى نازل‌شدنى است، درود و رحمت و بركتهاى خدا بر تو باد.

(١) از نشانه‌هاى قيامت فزونى قاريان قرآن و كاستى فقيهان و فراوانى اميران و اندكى امينان و زيادى باران و كمبود گياهان است.

(٢) حاجت آنان را كه به من دسترسى ندارند به من برسانيد، هر كس حاجت نيازمندى را كه توانائى ابلاغ ندارد به صاحب قدرتى برساند خداوند در قيامت قدمهايش را بر صراط استوار دارد.

(٣) دو سخن غريب است: سخن حكيمانه از بيخرد، آن را بپذيريد، و گفتار ناپسند از حكيم از آن بگذريد.

(٤) تنبل را سه نشانه است: سستى (در عمل) تا حد كوتاهى، كوتاهى تا سر حد تباهى و تباهى تا مرز گناه.

(٥) هر كه از (كار) حلال شرم نكند، به خود نفع رساند، هزينه‌اش سبك گردد و تكبر از او دور شود، و كسى كه به روزى اندك خدا قناعت كند، خدا به عمل اندك او راضى شود، و كسى كه دل به دنيا بندد و آرزوهاى دور و دراز به دل راه دهد، خدا به اندازه علاقه‌اش به دنيا دلش را كور كند، و كسى كه دل از دنيا برگيرد و دامن آرزو كوتاه كند خداوند درس- ناخوانده علمش بخشد، بى‌راهنما هدايتش كند و كورى باطنش را شفا داده بصير و بينايش فرمايد؛ (٦) پس از من اقوامى آيند كه پادشاهى آنان جز با جبارى و كشتار سر نگيرد و ثروتشان جز با بخل فراهم نشود و جلب محبت، جز با هوسرانى و سهل‌انگارى در دين نتوانند، هر كه به آن دوران رسد و با قدرت بر توانگرى، به درويشى بسازد و با امكان كسب عزت (از راه جبارى) به خوارى تن دهد، و با توانائى جلب دوستى، با بى‌مهرى و خشم مردم بسازد و جز رضاى خدا و اجر آخرت پاداشى نخواهد، خداوند اجر پنجاه «صديق» به وى عطا كند (صديقان آنهايند كه در زندگى هيچ دروغ نگويند و مقامى رديف پيمبران دارند).

(٧) از فروتنى منافقانه كه تنها تن متواضع است نه قلب بپرهيزيد.