تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٦٩٥ - گفتار آن حضرت در باره«اصطفا» بندگان برگزيده

اين حرف درست است پس در اين صورت ما را به دين خود خوانند و گويند آن از دين اسلام افضل است. مأمون گفت: اى ابو الحسن! شرح و بيانى بر رد گفتار اينان داريد؟

فرمود: آرى، «ذكر» پيغمبر است و ما اهل ذكريم آيه سوره طلاق اين مطلب را روشن كرده:

«اى خردمندان كه ايمان آورده‌ايد از خدا پروا كنيد، خداوند براى شما ذكرى فرستاده، پيامبرى كه آيات روشن خدا را بر شما تلاوت كند». (: ١٠- ٩). اينجا ذكر رسول است و ما اهل ذكريم، اين نهم.

(١) دهم: آيه تحريم: «مادران شما و دخترانتان ... بر شما حرام شده.» (: ٢٣). بگوئيد ببينم: اگر پيغمبر زنده بود دختر من يا دختر پسرم يا دخترانى كه از نسل من بوجود آيند بر او حلال بود؟ گفتند: نه، فرمود: آيا دختران شما حلال بود؟ گفتند: آرى. فرمود:

اين دليل است كه ما آل او هستيم نه شما، اگر شما آلش بوديد دختران شما هم چون دختران ما بر او حرام بود، پس ما آل اوئيم و شما امتش و اين است فرق آل و امت كه آل از خود اويند و امت از او نيستند، اين دهم.

(٢) يازدهم: آيه سوره مؤمن كه از قول مردى نقل مى‌كند: «مرد مؤمنى از آل فرعون كه ايمانش را نهان مى‌كرد گفت: آيا شما مردى را به جرم اينكه گويد: پروردگار من خداست، مى‌كشيد؟ با اين كه دليلهاى روشن از جانب پروردگارتان آورده؟ ...» (: ٢٨). اين مرد دائى‌زاده فرعون بود و خداوند از جهت نسب او را به فرعون منسوب كرده، نه از جهت دين، همين طور ما را كه از جهت ولادت آل پيغمبريم به او مخصوص كرده و از جهت دين چون همگان بحساب آورده، اين فرق ديگر آل و امت است اين هم يازدهم.

(٣) دوازدهم: «خاندانت را به نماز وادار و خود بر آن صبر كن» (طه: ١٣٢). ما را به اين خصوصيت ممتاز ساخته كه با او مأمور به نماز كرده، و ساير امت چنين امتيازى ندارند، پس از نزول اين آيه تا نه ماه پيغمبر هر روز پنج نوبت در مواقع نماز بر در خانه على و فاطمه ٧ مى‌آمد و مى‌فرمود: نماز، خدايتان رحمت كند. و اين كرامتى را كه به ما و كليه خاندان پيغمبر عطا كرده به هيچ يك از اولاد پيامبران نداده،