تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٠٩ - قسمتى از سخنان آن حضرت كه بعضى از شيعيان آن را«درفشانى» ناميده
(١) ٢٣. سه چيز مرد را از طلبكارى مقامات عالى باز دارد: كوتاه همتى، كم تدبيرى، و سست رأيى.
(٢) ٢٤. دورانديشى در سه چيز است: خدمت ما فوق، اطاعت پدر، افتادگى در برابر مولى.
(٣) ٢٥. سه كس مايه انس و آرام جانند: همسر موافق، فرزند نيك رفتار، و رفيق با صفا.
(٤) ٢٦. هر كه سه خوى نصيبش شود به بزرگترين ثروت دست يافته: رضا به داده، بريدن طمع از مردم، و ترك زوائد (اسباب و وسائل و هر چيزى كه ضرورتى ندارد).
(٥) ٢٧. بخشنده را نتوان (به حقيقت) بخشنده گفت جز با سه خصلت: مال را در رفاه و سختى سخاوتمندانه ببخشد، به مستحق دهد، و شكرى را كه دريافت كند از مالى كه بخشد بيشتر داند.
(٦) ٢٨. آدمى در سه چيز معذور نيست: مشورت با نصيحتگوى، مداراى با حسود، و جلب محبت مردم.
(٧) ٢٩. عاقلى را كه سه صفت ندارد خردمند نتوان شمرد: رعايت حق مردم در خشنودى و غضب، پسنديدن براى ديگران آنچه را براى خود پسندد، و بردبارى به هنگام لغزش.
(٨) ٣٠. نعمت جز با سه چيز نپايد: شناخت وظيفه الهى در باره آن، سپاسگزارى، عيبجوئى نكردن از آن.
(٩) ٣١. سه چيز است كه هر كسى دچار يكى از آنها شود تمناى مرگ كند: فقر دنبالهدار، زن رسواگر و دشمن غالب.
(١٠) ٣٢. هر كه به سه چيز بىعلاقه باشد، به سه چيز گرفتار شود: هر كه مسالمتجو نباشد بىياور (و تنها) شود، هر كه به كار خير رغبت نكند پشيمان شود، هر كه به افزودن برادران (و رفيقان) راغب نباشد زيان بيند.
(١١) ٣٣. از سه چيز همه بايد كناره گيرند: همدمى با اشرار، به گفتگو نشستن با زنان، همنشينى بدعتگذاران.
(١٢) ٣٤. سه چيز دليل كرم است: خوشخوئى، فرو خوردن خشم، فرو خواباندن چشم.
(١٣) ٣٥. اعتماد در سه جا فريب است: باور كردن حرفهاى نشدنى، اطمينان به افراد نامطمئن،