تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٧٥ - سخنان كوتاه پيغمبر

به كار باطل (مانند ساز و نو از) نپردازد. ديگر آن كه در حال غضب پا از حق بيرون ننهد و سوم آن كه به وقت قدرت بيش از حق خود مطالبه نكند.

(١) هر كه بناحق به مقامى رسد (يا بناحق حدى اجرا كند) تجاوزكار است (و بر حسب نسخه ديگر، من بلغ حدا في غير حد ... هر كه در مورد تعزير يعنى تأديبهاى كمتر از حد به اندازه حد تأديب كند، متجاوز است).

(٢) قرآن خواندن در حال نماز از حالات ديگر، ثوابش بيشتر است. ذكر از صدقه افضل و صدقه از روزه برتر است؛ روزه «حسنه» و كار نيك است. گفتارى بدون كردار مفيد نيست، گفتار و كردارى بدون نيت سودمند نيست و گفتار و كردار و نيتى بدون پيروى سنت و رويه دين ثمربخش نيست.

(٣) آرامش و آهستگى از خداوند و عجله و شتاب از شيطان است.

(٤) آنكه علم فرا گيرد تا با بيخردان ستيزه كند، يا به علما ببالد، يا عوام را بفريبد تا احترام او كنند، بايد جايگاهى از دوزخ گزيند. رياست و سرورى جز براى خدا و شايستگان اين مقام نشايد؛ كسى كه خود را در مقامى جز آنچه خدا برايش تعيين فرموده منصوب كند خدايش دشمن دارد، كسى كه مردم را به جانب خود خواند و ناشايسته دعوى رياست كند خدا به ديده رحمت به او ننگرد تا باز گردد و از اين دعوى ناروا توبه كند.

(٥) عيسى بن مريم به اصحابش فرمود: خود را محبوب و مقرب درگاه خدا قرار دهيد.

پرسيدند به چه وسيله؟ فرمود: بوسيله دشمنى با معصيت‌كاران، خشنودى خدا را با خشم آنان فراهم كنيد. پرسيدند: يا روح اللَّه با كه بنشينيم؟ فرمود: با كسى كه ديدارش شما را بياد خدا افكند، گفتارش كردارتان را بيفزايد و رفتارش شما را به آخرت تشويق كند.

(٦) بى‌شباهت‌ترين شما به من بخيل، بدزبان، زشت‌گوى است.

(٧) بداخلاقى شوم است.

(٨) كسى كه آنچه به مردم گويد يا مردم به او بگويند باك ندارد؛ زنازاده است، يا شيطان زاده.

(٩) خداوند بهشت را بر هر زشتگوى بدزبان و بى‌حيايى كه آنچه‌