تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٠٥ - وصيت آن حضرت هنگام وفات به امام مجتبى

(١)

وصيت آن حضرت هنگام وفات به امام مجتبى ٧‌

(٢) اين است وصيتنامه على بن ابى طالب. به مؤمنان چنين وصيت مى‌كنم: شهادت مى‌دهم كه جز خداوند خدائى نيست، يگانه است، شريك ندارد، محمد ٦ بنده و پيامبر اوست، وى را با هدايت و دين حق فرستاد تا آن را بر همه اديان پيروز سازد، هر چند مشركان را ناخوش آيد، درود و تحيت خداوند بر محمد باد. نماز، عبادت، زندگى، و مرگ من همه براى خداوندى است كه پروردگار جهانيان و بى‌شريك است، چنين دستور دارم و من نخستين مسلمانم.

(٣) سپس اى حسن به تو، و همه فرزندان و خاندانم و هر كه اين وصيتنامه به دستش رسد وصيت و سفارش مى‌كنم به پرواى از خداوند پروردگارتان، مبادا نامسلمان از دنيا رويد، همه با هم به رشته خدا (قرآن) چنگ زنيد و پراكنده نشويد، من از پيغمبر ٦ شنيدم كه: اصلاح ميان مردم از هر نماز و روزه‌اى افضل است. و (خوى) هلاك‌كننده و دين برانداز، فساد انگيزى (و ايجاد فتنه) است، و لا قوة الا باللَّه، مراقب خويشانتان باشيد، با آنها پيوند (و محبت) كنيد تا حساب قيامت بر شما آسان گردد.

(٤) خدا را! خدا را! در باره يتيمان، مبادا جلو چشم شما از دست بروند، من از پيغمبر شنيدم هر كه يتيمى را سرپرستى كند تا بى‌نياز شود (و بتواند خود را اداره كند) خدا بهشت را بر او واجب كند، چنان كه بر خورنده مال يتيم، دوزخ را.

(٥) خدا را! خدا را! در باره قرآن، مبادا ديگران در فهم آن (و به نقل نهج البلاغه: در عمل به آن) بر شما سبقت گيرند.

(٦) خدا را! خدا را! در باره همسايگان، پيغمبر ٦ سفارش آنها را مى‌كرد، چندان در حق آنها توصيه و تأكيد فرمود كه ما تصور كرديم همسايه را وارث خواهد كرد.

(٧) خدا را! خدا را! در باره خانه پروردگارتان نبايد تا شما هستيد اين خانه خالى بماند كه اگر متروك شد مهلتتان سرآيد، هر كه به زيارتش رود كمترين ارمغانى كه باز آورد آمرزش گناهان گذشته است.

(٨) خدا را! خدا را! در باره نماز كه بهترين اعمال و پايه دين شماست.

(٩) خدا را! خدا را! در باره زكات كه خشم پروردگارتان را فرو نشاند.