نادان بردبار باش، در فهم دين دقت كن، در كارها تحقيق كن، با قرآن دمساز و با همسايه خوشرفتار باش، امر به معروف و نهى از منكر كن، از كارهاى زشت و هر معصيتى كناره گير.

(١) اين دنيا بر چهار پايه استوار است: ١- عالمى كه علمش را بكار بندد ٢- توانگرى كه از احسان دريغ نكند ٣- جاهلى كه از آموختن تكبر نورزد ٤- درويشى كه آخرتش را به دنياى ديگران نفروشد. اما آن قوم كه عالمش علم خود بكار نبندد، توانگرش از بذل مال مضايقه نمايد، جاهلش آموختن را ننگ شمارد و فقيرش آخرت به دنياى دگران فروشد، چنين جامعه‌اى نابود باد.

(٢) هر كه تواند خود را از چهار چيز نگه دارد شايسته است كه هيچ ناملايمى نبيند، پرسيدند آنها چيست؟ فرمود: عجله، لجبازى، خودپسندى، و سستى.

(٣) بندگان خدا! بدانيد كه پرهيزگارى دژى است استوار، فسق و فجور قلعه‌اى است بى‌اعتبار، اهلش را حفاظت نكند، و پناهنده را (از شر دشمن) نگاه ندارد، هان! با پرهيزگارى توان از نيش (و گزش) گناه جلو گرفت، با صبر بر طاعت خدا توان به ثواب و پاداش او نائل شد، با يقين توان به مطلوب نهائى رسيد. بندگان خدا! پروردگار اسباب نجات را از دوستانش دريغ نفرمايد، چه او خود آنان را بدانها راهنمائى كرده، و اگر توبه كنند به جرم گناه از رحمت خود محرومشان نسازد.

(٤) خاموشى حكمت است، سكوت سلامت است، رازدارى گوشه‌اى از سعادت است.

(٥) كارها چنان در برابر تقدير تسليم و زبونند كه گاه تدبير و چاره‌انديشى خود آفتى شود، (و بهلاك انجامد).

(٦) تا انسان دين خود را نشناسد، در زندگى ميانه‌روى پيش نگيرد، بر مصيبتها صبر ننمايد، آن تلخى كه از برادران بيند گوارا نشمارد، مردانگيش به كمال نرسد.

(٧) پرسيدند: مردانگى چيست؟ فرمود: در نهان كارى نكن كه در عيان باعث شرمسارى باشد.

(٨) استغفار با اصرار بر گناه، خود گناهى تازه است.

(٩) معرفت خدائى را كه مى‌پرستيد در دل جاى دهيد تا اندامهائى كه در عبادتش بكار مى‌گيريد سودتان بخشد (كه خسته كردن اعضا در عبادت خداى ناشناخته سودى ندهد).

(١٠) آنكه دين را سرمايه دنيا كند سهمش از دين همان دنياست.