تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٧١ - سخنان كوتاه امام پنجم(ع) در اين زمينهها پند، حكمت، زهد و

٢٢. (١) احتياج به نوكيسه چون نياز به سكه در دهان اژدهاست كه از سوئى نيازمندى، و از سوئى در خطر.

(٢) ٢٣. سه خصلت است كه تا وبالش را نبينند نميرند: ظلم، قطع رحم، و سوگند دروغ، كه مبارزه با خداوند است. پاداش صله رحم از هر طاعتى سريعتر مى‌رسد، گاه مردمى تبهكارند و بر اثر پيوند و محبت با يك ديگر مال و ثروتشان زياد مى‌شود، قسم دروغ و بدرفتارى با خويشان خانه‌ها را خالى مى‌كند.

(٣) ٢٤. عملى جز با معرفت پذيرفته نيست، معرفتى بدون عمل نيست، هر كه (خدا را) بشناسد معرفت، او را به عمل رهنمائى كند، و آن كه معرفت ندارد عمل ندارد.

(٤) ٢٥. خداوند جمعى از خلقش را اهل خير قرار داده، عشق نكوكارى را در دلشان افكنده، طالبان خير را بسويشان گسيل داشته، انجام كارهاى نيك را برايشان آسان كرده، چنان كه باران را براى زمينهاى تشنه فراهم ساخته است تا زمين و اهلش را زنده كند. و هم خدا براى نيكى دشمنانى قرار داده كه نيكى و نكوكارى را دشمن دارند. طالبان خير را از در خانه آنها رانده، انجام كار خير را بر آنها ممنوع ساخته، چنان كه گاه باران را از سرزمينى تشنه دريغ دارد تا زمين و اهلش را هلاك سازد با اينكه آنچه را عفو مى‌كند بيشتر است.

(٥) ٢٦. محبت خود را در قلب برادرت، با محبت او در قلب خود بيازماى.

(٦) ٢٧. ايمان عبارت است از دوستى و دشمنى (در راه خدا).

(٧) ٢٨. شيعه ما نيست جز كسى كه خدا را در نظر داشته باشد، و اطاعت او كند. شيعه را نتوان شناخت جز با تواضع، افتادگى، امانت، ذكر فراوان، روزه، نماز، نيكى با پدر و مادر، رسيدگى به همسايگان فقير و بينوا و بدهكار و يتيم، راستگوئى و تلاوت قرآن، شيعه ما جز خير نگويد، و امين قبيله‌اش باشد.

(٨) ٢٩. چهار چيز از گنجهاى بهشت است: ابراز نكردن حاجت، نهان كردن صدقه، پنهان كردن درد، و كتمان مصيبت.

(٩) ٣٠. هر كه زبانش راست گويد، عملش پاكيزه شود، هر كه نيتش خير باشد رزقش زياد گردد، هر كه با خانواده خود خوشرفتارى كند عمرش دراز شود.