تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٨٣ - سخنان كوتاه پيغمبر

(١) در بازار چيز خوردن از پستى است.

(٢) نيازها همه به درگاه خداست و مردم اسباب و وسايل كارند، حاجت را بوسيله آنان از خدا بخواهيد و بدست هر كه برآورده شد از دست خدا بگيريد با شكيبائى (در متن على القاعده حذف و اسقاطى شده و با ملاحظه قرائن حديث بطور حدس ترجمه شد).

(٣) كار مؤمن عجيب است، هيچ تقديرى خدا بر او نكند جز اين كه به نفعش باشد خوشش آيد يا بدش آيد، اگر گرفتارش كند كفاره گناهش باشد، اگر عطايش بخشد و گراميش دارد انعامى باشد كه به وى داده.

(٤) هر كه چون صبح و شام كند بزرگترين همتش آخرت باشد، خداوند قلبش را بى‌نياز كند و كارهايش را گرد آورد و از دنيا نرود تا روزيش را كامل دريافت كند، و هر كه چون صبح و شام كند بزرگترين همتش دنيا باشد، خداوند فقر را در برابر چشمش نصب كند (كه هميشه چون عفريت از آن بهراسد) و كارش را بپراكند و سرانجام بيش از قسمت از دنيا نخورد.

(٥) به مردى كه از جماعت امتش سؤال كرد، فرمود: امت من حق‌پرستانند و لو اندك باشند (ظاهرا منظور سائل عدد و آمار مسلمانان بوده كه چقدر است و جواب پيغمبر ٦ به يك نكته مهمى توجه داده كه ما در طريق انسان‌سازى به سرشمارى و رقم عنايتى نداريم و كميت را در نظر نمى‌گيريم امت من حق‌پرستانند هر چند آمارشان كم باشد و نكته ديگرى كه باز ممكن است از جواب استفاده كرد هر چند بعيد است مورد نظر سائل باشد اين كه در روايات از كناره‌گيرى از جماعت مسلمين منع شده پيغمبر ٦ بيان مى‌كند كه جماعت مسلمين نه گويندگان لا اله الا اللَّه‌اند و لو عقائد انحرافى و رفتار نكوهيده داشته باشند، بلكه مقصود جمعيت حق‌پرست است گرچه در اقليت باشند و چه نكته ارزنده‌اى است).

(٦) به هر كس خدا ثوابى براى عملى وعده دهد وفا خواهد كرد و هر كه را وعده عذاب دهد، مختار است وفا بكند يا نكند.

(٧) آن را كه بيش از همه به من شباهت اخلاقى دارد معرفى نكنم؟ گفتند: چرا يا رسول اللَّه. فرمود: آن كه اخلاقش از همه بهتر، علمش از همه بيشتر و با خويشانش از همه نكوكارتر و در حال آرامش و غضب انصافش در حق مردم از همه زيادتر باشد.

(٨) آن كه بخورد و شكر گويد از آن كه روزه گيرد و خاموش باشد افضل است.

(٩) دوستى مؤمن با مؤمن براى خدا از بزرگترين شعب ايمان است و آن كه دوستيش از براى خدا، دشمنيش براى خدا، عطايش براى خدا و منعش براى خدا باشد از نخبه‌هاى برگزيده است.

(١٠) محبوبترين بندگان نزد خدا آنهايند كه به حال بندگانش سودمندتر و به حق وى پاى‌بندتر باشند، آنان كه خدا عشق به نيكى و نيك‌كردارى را در دلشان افكنده.

(١١) آن را كه به شما احسان كند پاداش دهيد و اگر نتوانيد، سپاس گوئيد كه تشكر و سپاس خود پاداشى است.