خانه‌ها را قبله سازيد.» (يونس: ٨٧). اين آيه رتبه هارون (و موقعيت او) را نسبت به حضرت موسى بيان مى‌كند (كه هارون برادر و همكار و وزير او بوده) و موقعيت على ٧ را نيز نسبت به پيغمبر ٦ بيان مى‌نمايد (البته به ضميمه حديث منزلت) و علاوه گفتار پيغمبر ٦ كه فرمود: (ورود به) اين مسجد براى هيچ جنب و حائض حلال نيست جز براى محمد و آل محمد، دليل روشنى است (براى امتياز عترت).

(١) علما گفتند: اين شرح و بيان جز نزد شما اهل بيت رسول اللَّه جاى ديگر يافت نمى‌شود (يعنى اين گونه تفسيرها را ديگران نمى‌شناسند و نمى‌پذيرند).

فرمود: كه مى‌تواند اين مقام ما را انكار كند؟ در جايى كه پيغمبر ٦ فرمود: من شهر علمم و على در آن شهر است و هر كه شهر علم را خواهد بايد از در درآيد، در اين توضيح و شرحى كه داديم، فضل، شرف، تقدم، اصطفا و طهارتى است كه هيچ كس انكار نكند جز دشمن، و شكر خداى عز و جل را بر اين نعمت، اين چهارم.

(٢) پنجم: «حق خويشاوندان را بپرداز.» (اسراء: ٢٦). امتيازى است كه خداوند عزيز جبار به اهل بيت : اختصاص داده و آنها را بر همه امت برگزيده، چون اين آيه نازل شد پيغمبر ٦ فرمود: فاطمه را حاضر كنيد، چون وارد شد فرمود: فاطمه.

عرض كرد بلى يا رسول اللَّه. فرمود: براى گرفتن فدك اسب و شترى نتاخته‌اند و از اين رو به من اختصاص دارد، و من آن را به حكم خدا به تو واگذاشتم، براى خود و فرزندانت ضبطش كن، اين هم پنجم.

(٣) ششم: بگو من براى آن (زحمات رسالت) اجر و مزدى از شما نخواهم بجز دوستى خويشانم.» (شورا: ٢٣) اين خصوصيتى است در انحصار پيغمبر كه ساير پيغمبران نداشتند، و مزيتى است براى آل پيغمبر كه خاندان پيغمبران ديگر نداشته‌اند، توضيح آنكه خداوند از همه پيامبران و بخصوص حضرت نوح نقل مى‌كند كه فرمود:

«اى قوم من درخواست مالى از شما ندارم، مزد من جز با خدا نيست، و من آنها را كه ايمان آورده‌اند (با نكوهشهاى شما) طرد نمى‌كنم، اينان پروردگار خود را ملاقات خواهند كرد، ولى شما را مردمى نادان مى‌بينم.» (هود: ٢٩). و از حضرت هود حكايت مى‌كند كه فرمود: «من از شما مزدى نخواهم، مزد من بر كسى جز آن كه مرا آفريده، نيست، آيا تعقل نمى‌كنيد؟» (هود: ٥١).

(٤) اما به حضرت رسول ٦ فرمود: بگو من از شما مزدى نخواهم جز دوستى با خويشانم. خدا مودت و محبت آنها را واجب نكرد مگر اينكه مى‌دانست هرگز از دين بر نمى‌گردند و هيچ گاه به گمراهى نمى‌گرايند.