تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٨١ - سخنان كوتاه آن حضرت در اين زمينهها پند، حكمت، زهد و

(١) ٥٢. در تفسير اين آيه: «چنان كه بايد از خدا پروا كنيد.» (آل عمران: ١٠٢).

فرمود: تقواى بايسته آن است كه اطاعت كنند و گناه نكنند.

(٢) ٥٣. هر كه خدا را شناسد از او بترسد، هر كه از خدا ترسد سخاوتمندانه دنيا را ترك گويد.

(٣) ٥٤. بيمناك كسى است كه ترس (از خدا) زبان گويائى برايش نگذارد (و پيوسته خاموش باشد).

(٤) ٥٥. گفتند: جمعى همى گناه كنند و گويند: ما به رحمت خدا اميدواريم، و تا دم مرگ كارشان اين است. فرمود: اينها مردمى هستند كه در پهنه آرزو مى‌چمند، دروغ مى‌گويند، اميدى ندارند هر كه به چيزى اميدوار باشد دنبالش رود و هر كه از چيزى ترسد از آن بگريزد.

(٥) ٥٦. ما آن مرد را دوست داريم كه: خردمند، عالم، فهميده، فقيه، بردبار، سازگار، شكيبا، راستگو و باوفا باشد، خداوند پيامبران را به اخلاق نيك ممتاز ساخت، هر كه در خود خوى خوش بيند شكر خدا گويد، و هر كه ندارد با تضرع و زارى از او بخواهد. پرسيدند: اخلاق نيك چيست؟ فرمود: پرهيزگارى، قناعت، صبر، شكر، حلم، حيا، سخاوت، شجاعت، غيرت، راستگوئى، احسان، امانت، يقين خوشخوئى و مردانگى.

(٦) ٥٧. از محكمترين دستگيره‌هاى ايمان، دوستى در راه خدا، دشمنى در راه خدا، دادن براى خدا و دريغ كردن براى خداست.

(٧) ٥٨. پس از مرگ، عملى بدنبال مرد نيايد جز سه كار: صدقه‌اى كه در زندگى اجرا كند، و پس از مرگ نيز جارى باشد (چون اموال موقوفه، اگر بحال خود بگذارندش)، رسم نيكى كه بيادگار گذارد و پس از او باقى ماند، و فرزند شايسته‌اى كه برايش دعا كند.

(٨) ٥٩. چون كسى براى نماز وضو گيرد و دروغ گويد، وضويش بشكند، چنان كه دروغ روزه را نيز باطل كند، يكى گفت: ما دروغ مى‌گوئيم، پس روزه‌مان باطل است؟ فرمود:

نه دروغ بيهوده، دروغ به خدا و پيغمبر و امام، روزه تنها از خوردن و آشاميدن نيست، حضرت مريم فرمود: «من براى خداى رحمان روزه نذر كرده‌ام.» (مريم: ٢٦). يعنى روزه سكوت، پس زبانها را نگهداريد، چشمها را فرو خوابانيد (به نامحرم نگاه نكنيد) حسد نورزيد، و نزاع نكنيد كه حسد ايمان را مى‌خورد چنان كه آتش هيزم را.