و در كارها و مشاغل خويش پا از جاده مستقيم بيرون نهى، و از وظائف مهمى كه بر همگان آشكار است غافل مانى (اگر شكايتى از حاشيه‌نشينان مجلس، و نزديكان مقامت آوردند ناديده گيرى تا حقوق ستمديدگان پامال گردد) كه از تو بازخواست خواهند كرد، و طولى نمى‌كشد كه پرده‌ها كنار مى‌رود و (خداوند) جبار، با عظمت خويش جلوه مى‌كند و انتقام ستمديدگان را از ستمگران مى‌گيرد.

(١) باز (هم به تو سفارش مى‌كنم كه در مواجهه با مردم و مخصوصا به هنگام كيفر بزهكاران) نخوت، جوش و خروش، حملات دست و زبانت را مهار كن، و براى حفظ و حراست خوى تملك نفس و خويشتن دارى، از سرعت اقدام و شتاب در كيفر خوددارى كن، هر گاه آثار قهر و غضب در خود احساس كردى به آسمان بنگر تا سورت و فوران خشمت فرو نشيند، و دوباره عنان اختيار را بكف آورى، و اين صفت در روانت مستحكم نگردد جز آنگاه كه ياد مرگ و بازگشت به خدا بسيار كنى.

(٢) در خاتمه بدان كه من در اين عهدنامه بدون تقصير و كوتاهى همه وسائل ارشاد ترا فراهم ساختم، اگر مشيت خدا تعلق گرفته باشد ترا هدايت مى‌كند و به تذكر و توجه به آنچه از (روش و سفارشهاى) ما ديده‌اى موفق مى‌دارد، تا زمامداريت از حكومتى عادلانه يا سنتى ارجمند يا حديثى از پيامبر يا دستورى لازم الاجرا از كتاب خدا، سرچشمه گيرد، و از طرز رفتار ما، و پيروى از مضمون اين عهدنامه و آنچه براى اتمام حجت نگاشتم سرمشق ستانى، بكوش كه اگر نفست به جانب هوى و هوس شتافت، عذرى نداشته باشى، چه هيچ كس جز خدا نتواند (انسان را) از كار زشت نگه دارد، يا به كار خير وادارد. قسمتى از وصايا و سفارشهاى پيغمبر ٦ به من راجع به ترغيب در امر نماز و زكات و رعايت حقوق بردگان بود، من نيز در خاتمه اين عهدنامه همين سفارش را به تو دارم. و لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم.

(٣) از رحمت واسعه و بخششهاى بزرگ خدا، و قدرت او بر هر خواسته، خواهانم كه من و ترا موفق دارد تا آنچه رضاى وى در آن است انجام دهيم، روشى پيش گيريم كه هم به درگاه خدا عذرى آشكار داشته باشيم و هم در حضور خلق، و مايه نيكنامى در ميان بندگان.

حسن اثر در مملكت اتمام نعمت، و مزيد كرامت باشد، و (از درگاه خداوند خواستارم) سرانجام، ما را به سعادت و شهادت نائل فرمايد ما به (لقاى) او مشتاقيم. و السلام على رسول اللَّه و على آله الطيبين الطاهرين و سلم كثيرا.