فرج است و ديگر هر عملى كه مؤمن بطور پيوسته انجام دهد. (١) روبروى شمشير به نماز نايستيد، قبله امن است. (٢) چون به حج رويد پيغمبر ٦ را زيارت كنيد كه تركش جفاست و اين دستورى است (از جانب خداى متعال). (٣) بر سر قبر حق‌داران رويد و آنها را زيارت كنيد و كنار آن قبرها از خدا روزى طلبيد مردگان به ديدار شما خرسند شوند. (٤) مرد بايد كنار قبر پدر و مادر پس از دعا در حق آنها (از خدا) حاجت طلبد. (٥) گناه اندك را وقتى كه قدرت بر گناه بزرگتر نداريد كوچك نشماريد، كه كوچكها گرد آيند و بزرگ شوند.

(٦) سجده را طول دهيد، هر كه سجده را طولانى كند اطاعت خدا كرده و نجات يابد[١].

(٧) از مرگ، و روز برون شدن از گورها و روز ايستادن در برابر خداوند، فراوان ياد كنيد تا مصيبتها در نظرتان كوچك گردد. (٨) چون كسى مبتلا به چشم درد شود آية الكرسى را به نيت شفا بخواند ان شاء اللَّه شفا يابد. (٩) از گناه بپرهيزيد كه هيچ گرفتارى و كمبود رزقى نيست، مگر به علت گناه حتى خراش پوست و پا به سنگ خوردن و مصيبت. خداوند جل ذكره فرمايد: «هر آسيبى به شما رسد به كيفر كارهائى است كه بدست خود كرده‌ايد، و بسيارى را (خداوند) عفو كند» (شورى: ٣٠). (١٠) بر سر غذا بسيار ياد خدا كنيد و حرف نزنيد كه غذا يكى از نعمتها و روزيهاى خداست و بر شما شكر و سپاسش لازم است. تا نعمت از دست نرفته با آن خوش رفاقتى كنيد (قدرش را بدانيد، و شكرش را بجا آريد) كه نعمت مى‌رود، و در باره صاحبش شهادت مى‌دهد كه با او چگونه رفتار كرده است. هر كه به روزى اندك خدا راضى باشد خدا به عمل اندك او راضى است. (١١) از تفريط (و كوتاهى در عمل) بپرهيزيد كه موجب حسرت است، روزى كه افسوس سودى نبخشد. (١٢) در ميدان جنگ كم حرف بزنيد. بسيار خدا را ياد كنيد. پشت به دشمن نكنيد كه خدا را بخشم آريد و مستوجب غضب شويد. اگر در معركه ديديد يكى از برادرانتان مجروح شده يا آسيب ديده يا دشمن در او طمع بسته با جان خود تقويتش كنيد (و بنقل مواعظ كه صحيحتر بنظر مى‌رسد: جان خود را سپر او قرار دهيد). (١٣) تا توانيد كار خير كنيد كه از مرگ بد جلوگيرى مى‌كند. (١٤) هر كه دوست دارد بداند مقامش نزد خدا چگونه است، ببيند هنگام گناه مقام خدا نزد او چگونه بوده است.

(١٥) بهترين حيوان براى نگهداشتن در خانه گوسفند است هر كه در خانه يك گوسفند دارد ملائكه روزى يك مرتبه او را مى‌ستايند و هر كه دو گوسفند دارد دو بار و هر كه سه گوسفند داشته باشد سه بار،

[١] در خصال و مواعظ چنين است:« سجده را طولانى كنيد كه هيچ عملى بر ابليس از اين ناگوارتر نيست كه ببيند آدميزاده در سجده است چه او مأمور به سجده شد و تخلف كرد، هر كه اين دستور را اطاعت كند نجات يابد» و اين نقل صحيحتر است.