تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٧٩٧ - رازگوئى خداوند«عز و جل» با موسى بن عمران(ع)

پاك و زبانى راستگو بخوان، چنان باش كه من خواسته‌ام، فرمانم را گردن نه، بر بندگانم به آنچه آغازش از تو نبوده (مانند نبوت و كتاب) بزرگى نكن، به من تقرب جوى من به تو نزديكم، چيزى كه سنگينى و ثقلش ترا بيازارد از تو نخواسته‌ام، فقط خواسته‌ام مرا بخوانى تا اجابت كنم، درخواست كنى تا بدهم، به آنچه تأويل و تفسيرش را از من گرفته‌اى و نازل كردنش هم با من است (يعنى تورات) به من تقرب جوئى.

(١) موسى! به زمين بنگر كه بزودى قبرت مى‌شود، به آسمان ديده بگشاى كه بالاى سرت پادشاهى بزرگ است، تا در دنيائى به حال خود گريه كن، از تباهى و مهلكه‌ها بپرهيز، آرايش و زرق و برق دنيا فريبت ندهد، بظلم راضى نباش، و خود نيز ستم نكن كه من در كمين ستمكارم تا حق مظلوم را از او بگيرم.

(٢) موسى! نيكى، ده برابر بحساب آيد و بدى يكى، و همان يكى باعث هلاك است، به من مشرك مشو، روا نيست براى من شريك آورى، ميانه‌رو و مستقيم باش، همانند آن كس دعا كن كه به آنچه نزد من است رغبت دارد، از كرده‌ها پشيمان است، كه چنان كه سياهى شب را روشنائى روز ببرد، بدى را نيكى محو كند و چنان كه تيرگى شب پرتو روز را بپوشاند، بدى، نيكى را فرا گيرد و سياه كند.