تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥١٣ - قسمتى از سخنان آن حضرت كه بعضى از شيعيان آن را«درفشانى» ناميده

(١) ٤٥. سه چيز زندگى را تيره سازد: پادشاه ستمگر، همسايه بد، زن سليطه.

(٢) ٤٦. هيچ نقطه‌اى براى سكونت جز با سه چيز مطبوع نيست: هواى خوش، آب فراوان گوارا، و زمين حاصل‌خيز.

(٣) ٤٧. سه چيز پشيمانى آرد: به خود باليدن، افتخار كردن، و ستيزه بر سر عزت.

(٤) ٤٨. سه غريزه در سرشت آدمى تركيب شده: حسد، حرص، و شهوت.

(٥) ٤٩. هر كس يكى از اين سه صفت را داشته باشد دو صفت ديگر نيز در بزرگى و هيبت و جمال وى تنظيم شود: پارسائى، بخشندگى و شجاعت.

(٦) ٥٠. هر كس اين سه خصلت را داشته باشد، انسانى كامل است: عقل، جمال، و فصاحت.

(٧) ٥١. سه كس تا پايان كارشان محكوم بسلامتند: زن تا انقضاى حمل، ملك تا پايان عمر، و غايب تا وقت بازگشت.

(٨) ٥٢. سه چيز محرومى آرد: سماجت در سؤال، غيبت، و مسخرگى.

(٩) ٥٣. سه چيز عواقبى ناپسند دارد: ١- حمله قهرمان در نبرد پيش از فرصت، هر چند به پيروزى انجامد. ٢- خوردن دارو بدون مرض، هر چند سالم رهد. ٣- و خواهش از سلطان، گرچه به حاجت رسد.

(١٠) ٥٤. سه چيز است كه همه خود را در آنها بر حق دانند: دينى كه به آن معتقدند، هواى و هوسى كه بر آنها غالب است، و تدبيرى كه در كارهاى خود مى‌انديشند.

(١١) ٥٥. مردم همه سه طبقه‌اند: بزرگان فرمانروا، همدوشان هماور، و دشمنهاى ستيزه‌جو.

(١٢) ٥٦. پايدارى دنيا به سه چيز است: آتش، نمك، آب.

(١٣) ٥٧. هر كه سه چيز را به ناحق طلبد، از سه چيز به حق محروم شود: هر كه دنيا را به ناحق طلبد، از آخرت به حق محروم شود. هر كه ناحق رياست طلبد، به حق از اطاعت محروم گردد، و هر كه به ناحق مال جويد، به حق از بقاى آن محروم شود.

(١٤) ٥٨. سه كار شايسته مرد دور انديش نيست: سم خوردن براى تجربه، هر چند به سلامت رهد.