تحف العقول ت جنتی - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٥٩ - آدابى كه براى اصحابش بيان فرموده كه مجموعا چهار صد حكم مربوط به امور دين و دنياست
(١) خداوند جمال را دوست دارد و دوست دارد اثر نعمتش را در بنده ببيند. (٢) با خويشان پيوند و محبت كنيد و لو به سلام، خداوند فرموده: «از آن خدائى كه به نام وى از يك ديگر تقاضا مىكنيد و از (بريدن از) خويشان بترسيد.» (نساء: ١). (٣) روز را به نقل سرگذشتها و چنين و چنان كردم نگذرانيد كه گماشتگانى اعمال شما را مراقبت مىكنند. خداى عز و جل را در همه جا ياد كنيد. بر پيغمبر و آلش صلوات فرستيد كه چون آن حضرت را با رعايت احترام ياد كنيد خدا دعايتان را مستجاب فرمايد. (٤) غذا را بگذاريد سرد و قابل تناول شود، غذاى گرمى براى پيغمبر ٦ آوردند، فرمود: بگذاريد سرد و خوردنى شود، خدا غذاى گرم به ما نمىخوراند، بركت در غذاى سرد است، گرم بركت ندارد. (٥) به كودكان مطالب سودمند بياموزيد (عقايد شيعه را به آنها تعليم دهيد) تا مخالفان بر آنها غالب نشوند (و چه دستور ارجمند و پيشگيرى لازمى است براى آماده كردن اطفال از خردسالى براى دفاع از حريم عقايد و مبارزه كردن با وسوسههاى شياطين و اغفالگريهاى دشمنان).
(٦) مردم! زبانتان را نگه داريد و (در برابر حق) بىچون و چرا تسليم شويد. (٧) امانت را رد كنيد و لو به كشندگان پيمبران. (٨) هنگام ورود به بازار و موقع سرگرمى مردم به كسب و- كار بسيار خدا را ياد كنيد كه كفاره گناهان است و افزايش حسنات، و از غافلان مباشيد.
(٩) ماه رمضان كه در آيد روا نيست بنده سفر كند خداوند فرموده: «هر كس از شما ماه رمضان (در وطن) حاضر بود بايد روزه بگيرد» (بقره: ١٨٥). (١٠) در شراب خوردن و مسح روى كفش (بجاى مسح بر پا در وضو) تقيه نيست. (١١) مبادا در حق ما غلو (تندروى) كنيد، ما را بندگان دست پرورده خدا دانيد و ديگر در حق ما هر چه خواهيد بگوئيد. هر كه ما را دوست دارد بايد مثل ما عمل كند و از پرهيزگارى استمداد نمايد كه بهترين وسيله استمداد در دنيا و آخرت است. با آنها كه عيب ما كنند ننشينيد، در حضور دشمن ستايش ما نكنيد، با محبت خود را ظاهر نسازيد، و خود را در برابر جباران كوچك ننمائيد. (١٢) از راستى نگذريد كه مايه نجات است.
(١٣) به آنچه نزد خداست راغب باشيد. رضا و طاعت خدا را بجوئيد و در اين راه صابر باشيد.
(١٤) چه زشت است كه مؤمن، رسوا وارد بهشت شود (هر كه در راه خدا صبر نداشته باشد گرفتار معصيت شود و گناه آبرويش را ببرد). با اعمال ناپسندى كه پيش مىفرستيد ما را در قيامت براى شفاعتتان بزحمت نيفكنيد. در قيامت خود را نزد دشمنان رسوا نسازيد و شما كه دعوى داريد ما نزد خدا مقام و منزلت داريم با آلودگى به اين دنياى بيمقدار خود را دروغگو معرفى نكنيد. دستورهاى خدا را بكار بنديد كه ميان شما و رسيدن به آرزوها و ديدار آنچه دوست داريد جز حضور پيغمبر ٦ بر بالينتان (يعنى حالت احتضار و مرگ) فاصلهاى نيست، و آنچه نزد خداست بهتر و پايدارتر است و به خدا (هنگام مرگ) مژده آرند