شرح اصول فقه - محمدى، على - الصفحة ٢٦٤ - دليل اول اولويت شهرت بر خبر واحد
مظفر،حق آن است كه شهرت فتواييه از جمله ظنونى است كه در تحت الاصل حرمة العمل بالظن باقى مانده و ما دليل قاطعى بر حجيت آن نداريم و دلايلى هم كه طرفداران حجيت آوردهاند تماما مردود است و آنها سه دليل است:
دليل اول:اولويت شهرت بر خبر واحد
بيان ذلك:مناط حجيت خبر واحد افادۀ ظن است و همين مناط در شهرت فتواييه هم هست با حفظ اين نكته سؤال مىكنيم آيا گمان حاصلشوندۀ از خبر واحد حتى در صورتى كه راوى عادل باشد(تا چه رسد به راويى كه امامى ممدوح باشد كما فى الحسن يا راويى كه غير امامى،ولى ثقه است كما فى الموثق)قوىتر است يا گمان حاصلۀ از شهرت فتواييه؟
جواب:ترديدى نيست كه گمان حاصله از فتواى مشهور اقوى است؛زيرا در خبر واحد تنها يك نفر عادل(كه چهبسا فرد عامى هم بوده)خبر داده است،ولى در باب شهرت فتواييه ٨٠%مجتهدين بزرگوار فتوا دادهاند كه از فتوا هريك اينها براى انسانى گمان به صدق و مطابقت للواقع پيدا مىشود و از فتواى همۀ اين ٨٠%ظنون متراكمه به وجود مىآيد به حيث كه گاهى به سرحد علم مىرسد و اطمينان كه علم عادى است مىآورد پس شهرت فتواييه اقوى است در افادۀ ظن.
با توجه به جواب اين سؤال مىگوييم اگر ادلۀ حجيت خبر واحد بالمطابقه دلالت مىكنند بر حجيت خبر واحدى كه مفيد گمان ضعيفتر است پس به اولويت قطعيه دلالت مىكنند بر حجيت شهرتى كه به مراتب مفيد گمان قوىتر است.
جواب:اولا ما قبول نداريم كه شهرت فتواييه مفيد ظن قوىترى باشد از خبر واحد،عادل،بلكه مدعى هستيم كه يا مساوى هستند و يا خبر واحد قوىتر است به دليل اينكه خبر واحد،اخبار عن حس است و فتوى المشهور اخبار عن حدس و اجتهاد و رأى است و لا شك در اينكه اخبار عن رأى خطائش بيشتر است از اخبار عن حدس و اجتهاد فلذا معلوم نيست مفيد گمان قوىتر باشد.
ثانيا،قبول كرديم كه شهرت فتواييه مفيد ظن قوىترى باشد مىگوييم:از كجا