تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٦٦ - شرح آيات

صورتى يا به صورت ديگر شكسته شود، و به همين سبب در قرآن امر به پناه بردن به خدا از شر شيطان آمده است.

پيش از تأكيد خداوند متعال به پاكى (مادّى) آنان با نبودن طمث، بيانى از پاكيزگى معنوى آنان بدين گونه آمده است كه ميدان ديد و نظر (چشمى و روانى) آنان كوتاه و محدود و منحصر به همسرانشان است و به مردان ديگر توجهى ندارند، و ابو ذر رضى اللَّه عنه گفته است: «آن زن حورى به جفت خود مى‌گويد

سوگند به عزت پروردگارم كه من در بهشت هيچ كس را بهتر از تو نمى‌بينم، پس خدا را سپاسگزارم كه مرا جفت تو و تو را جفت من قرار داد»، [١١١] و حال زنان پاك و عفيف/ ٣٥٢ و مردان پاكيزه چنان است كه از ترس مقام پروردگار خويش چشمان خود را متوجه به آنچه خدا بر ايشان حرام كرده است نمى‌سازند، و به همان گونه كه امنيت خاطر در آخرت پاداش ترس ايشان در دنيا، و آرامش و آسايش تكيه دادن به پشتيهاى حرير جزاى رنج و تعبى است كه در آن تحمل كرده‌اند، اين حوريان نيز پاداش پاكيزه ماندن آنان در دنيا است كه چشمان خود را از آنچه خدا بر ايشان حرام كرده بود فرو مى‌بستند تا به دعوت او پاسخ مثبت دهند و ملتزم به رسالت او باشند قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِكَ أَزْكى‌ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما يَصْنَعُونَ‌ «به مؤمنان بگو كه چشمهاى خود را فرو بندند و فرجهاى خود را پاس دارند، چه اين براى آنان پاكيزه‌تر است و خدا از آنچه مى‌كنند آگاه و با خبر است»، [١١٢] و شايد از ارتباط ميان محدوديت نظر و طمث به آن هدايت شويم كه نظر حرام گاه به زنان پايان مى‌پذيرد، كه از آن در روايات متعدد سخن به ميان آمده است، و از جمله آنها است گفته عيسى نبى اللَّه (ع): «به آنچه از آن شما نيست، نظر تيز ميندازيد و بدانيد كه تا آن هنگام كه از چشم خود پاسدارى كنيد، فرج شما زنا نخواهد كرد، پس اگر قدرت آن دارى كه به جامه زنى نگاه نكنى كه بر تو