تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٧٥ - شرح آيات

وَ بَرًّا بِوالِدَتِي وَ لَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا «و نكوكار نسبت به مادرم، و مرا ستمگر و تيره بخت قرار نداد»، [٥٦] و كشتن جانى كه خدا جز به حق آن را حرام كرده است، چه خداى عزّ و جلّ مى‌گويد وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها ... «و هر كس مؤمنى را به عمد بكشد، جزاى او جهنم است و جاودانه در آن مى‌ماند»، [٥٧] و متهم ساختن زنان شوهردار به زنا، چه خدا گفته است إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ‌ «كسانى كه زنان بى خبر مؤمن را به زنا دادن متهم كنند، در دنيا و آخرت لعنت مى‌شوند و براى ايشان عذابى بزرگ خواهد بود»، [٥٨] و خوردن مال يتيم به ستم بنا بر اين گفته خداوند تبارك و تعالى

إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى‌ ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً «كسانى كه اموال يتيمان را به ستم مى‌خورند، چنان است كه در درون خود آتشى مى‌خورند، و به دوزخ درخواهند آمد»، [٥٩] و گريختن از صف رزمندگان مؤمن با كفار، كه خداى عزّ و جلّ درباره آن گفته است وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلى‌ فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ «و هر كه پشت به ايشان كند مگر آن كه اين جدايى براى نبرد باشد يا پيوستن به گروه ديگرى (از مؤمنان) براى قتال، به خشم خدا بازگشته و جايگاه او جهنم است كه جايگاهى بد است»، [٦٠] و خوردن ربا بدان جهت كه خداى عزّ و جلّ گفته است الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِ‌ «كسانى كه ربا مى‌خورند، بر نخيزند جز بدان‌گونه كه آن كس برمى‌خيزد كه شيطان به ديوانگى آشفته‌اش كرده است»، [٦١] و نيز اين گفته‌اش