تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٢١ - شرح آيات
همه را سوره با كلماتى رعب انگيز جانها و همراه با بلاغتى بيان مىكند كه در اعماق وجود كسانى كه گوش شنوا داشته باشند تأثير مىكند و مىتواند مانعى براى گناه ورزيدن شود و درد فزونى طلبى را از جان او دور كند و از اصرار بر گمراهى و گناه و تكذيب آخرت شخص را بر كنار دارد.
هنگامى كه قرآن مردمان را به اين گونهها تقسيم مىكند، به تقسيم مشروع مىپردازد كه بر اساس ايمان و عمل متكى است، و اساسهاى ديگر همچون زبان و رنگ و نژاد شايستگى سبب بودن براى تقسيم مردم را ندارد.
شرح آيات
[٢٧- ٣٠] صفات اصحاب اليمين كدام است و پاداششان چگونه؟
وَ أَصْحابُ الْيَمِينِ ما أَصْحابُ الْيَمِينِ «و اصحاب راست چه اصحاب راستى!» الميمنة از يمن مشتق است كه به معنى حظ و بهره نيكو است، و خدا از آن روى نامه اعمال اصحاب اليمين را در قيامت به دست راستشان مىسپارد كه دليلى بر عاقبت نيكوى ايشان بوده باشد، و نيز بدان دليل كه فرشته نويسنده كارهاى نيك آدمى در طرف راست او جاى دارد و نويسنده كارهاى بد در طرف چپ، و صحبت و مصاحبت به معنى ملازم و مقارن بودن است، پس اينان ارتباط محكمى با فرشتگان نويسنده حسنات دارند كه در نتيجه فراوانى اعمال نيك آنان فراهم مىآيد، و گاه و بيگاه به ديدار ايشان مىآيند، و آن فرشتگان در هنگام رسيدگى به حساب مصاحب ايشانند و حسنات آنان را بيان مىكنند و براى آنان در نزد خدا به شفاعت برمىخيزند، و هر كس چنين باشد منزلت بزرگى از پاداش و رضايت خدا به دست خواهد آورد.
فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ «زير درخت كنار بىخار».
/ ٤٠٥ كه چيدن ميوههاى آن را خالى از رنج و مشقت مىسازد، و مخضود به معنى درختى نيز هست كه شاخههاى آن بدون شكستن قابل تا شدن است كه اين اشاره