تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٧٤ - عاليترين هدف

/ ٧٤ چنان كه يادآورى و تذكره را هدف آفرينش در همين سوره قرار داده است

«وَ مِنْ كُلِّ شَيْ‌ءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ‌». [٥٥] و به همين گونه تعقّل را در اين گفته‌اش سبحانه و تعالى هدف معرفى كرده است

وَ لِتَبْلُغُوا أَجَلًا مُسَمًّى وَ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ‌. [٥٦] همچون آن كه آزموده شدن آدمى را در آيات متعدد هدف اساسى آفرينش قرار داده است، همچون اين گفته او سبحانه و تعالى

الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا. [٥٧] آزمايش به نوبه خود راهى براى تكامل انسان است، و پاك شدن او از عوامل منفى و زيانبخش.

تكامل ... عاليترين هدف‌

از خلال ديدگاههايى كه ياد شد، به اين نتيجه مى‌رسيم كه: صعود انسان در معراجهاى نزديك شدن به خداوند متعال عاليترين هدف آفرينش او است، و اين امر در آزاد شدن وى از يوغ بندگيها و پاك شدن قلب او از هوى و هوس و شهوتها، و بالا رفتن او از پله‌هاى صعود به جانب شناخت خدا و تقرب يافتن به او از راه كارهاى شايسته و نيك است.

چون انسان به حد تقرب به خدا نزديك شود، رضوان و غفران و رحمتها و ديگر نعمتهاى آماده شده از پيش او شامل حال وى مى‌شود، و چه كس شايسته‌تر از خدا است كه بنده خود را كه در آستانه او ظاهر شده است به مهمانى بپذيرد و مشمول عنايت خويش سازد؟ و از اين جا بايد گفت كه در آيه‌اى كه پس از اين‌