تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٧ - شرح آيات

صبح برپا خيزد». [١٣] چرا بعضى از كسان را مى‌بينيم كه توفيق قيام شبانه را دارند و بعضى ديگر چنين نيستند؟ از نصوص دينى چنان برمى‌آيد كه گناهان روز مانع برخاستن شب است، و مخصوصا دروغ و غيبت.

مردى به نزد امير المؤمنين على بن ابى طالب (عليه السلام) آمد و گفت

من از نماز شب محروم مانده‌ام، پس به او گفت

/ ٢٧ «تو مردى هستى كه گناهانت تو را مقيّد و دربند كرده است». [١٤] در حديثى به جا مانده از امام صادق (عليه السلام) آمده است كه گفت

«چون مردى دروغ بگويد، به آن دروغ از نماز شب محروم مى‌ماند، و چون از نماز شب محروم شود، به سبب آن از رزق محروم مى‌ماند». [١٥] اما اگر كسى با خود قرار گزاردن نماز شب را بگذارد و به خدا بازگردد، خدا به همين سبب گناهان آن روز او را مى‌آمرزد ... و چنين است گفته امام صادق (عليه السلام) در حديث روايت شده از او

«نماز شب مؤمن گناه آن روز او را از ميان مى‌برد». [١٦] به همان گونه كه گناهان شب زنده‌داران براى نماز شب ساقط مى‌شود، بيماريها نيز از بدن او طرد مى‌شود، و در حديثى از امام صادق (عليه السلام) آمده است

«بر شما باد به نماز شب كه آن سنّت پيامبر شما است، و عادت صالحان پيش از شما، و دور كننده درد از تنهاى شما». [١٧] به همين گونه نماز شب سبب جلب شدن روزى است، و حتى در نصّى‌