تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٤٩ - شرح آيات

موعظه‌ها و اندرزها با فراوانى و وضوح آنها همچون خورشيد است، ولى يا اگر كسى چشمش را ببندد يا در زير پوششى قرار گيرد، مى‌تواند خورشيد را ببيند؟! به همين سبب يكى از مهمترين هدفهاى رسالتهاى الاهى برداشتن اين پوششهايى است كه ميان ما و حقايق است به وسيله علم از راه تعليم و با تزكيه نفس تا آنها را به صورت مستقيم مشاهده كنيم، و خداوند متعال گفته است هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ‌ «او است آن كه برانگيخت در درس ناخواندگان فرستاده‌اى از خود ايشان تا آيات او را براى ايشان بخواند و پاكيزه‌شان سازد و به آنان كتاب و حكمت بياموزد، هر چند كه پيش از آن در گمراهى آشكار بودند»، [١٠٢] آيا ديده‌اى كه كسى فرزندش گم شده باشد و او را به آن فرزند راهنمايى كرده باشند؟! آيا ديده‌اى كه چگونه او را مى‌شناسد؟! كسى كه در گمراهى آشكار زندگى كند، و از حقايقى كه در نزديكى او است رويگردان باشد، اگر از روى چشمش چشم‌بند را بردارند، چگونه راه خود را به آنها مى‌يابد؟ و گاه نيازى به آن نيست كه انسان همه حقايقى را كه آيات هدايت كننده به آنها است فراگيرد و به سبب آنها به معلومات و معارف ايمان آورد، بلكه آنچه بيشتر مورد نياز است بيدارى ضمير و برانگيخته شدن عقل است.

انسان به اتراف مى‌پردازد، و بر شرك اصرار مى‌ورزد، و به سبب گمراهى از پروردگارش به آخرت كافر مى‌شود، و به همين سبب قرآن آيات معرفت راهنماى به سوى خدا را به ياد او مى‌آورد، و گاه اين نزديكترين چيز به او (همچون آفريده) است ولى او از آن غفلت دارد.

شرح آيات

[٥٧] چون انسان آفريده است، پس آفرينش او نزديكترين چيزها به او