تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٠٧ - رهنمودهايى از آيات

: يعنى كنده شده از جايى كه در آن كاشته شده بود، بدان سبب كه قعر شى‌ء به معنى جاى قرار گرفتن آن، و در كلام خود تقعّر كردن به معنى تعمق در آن است.

/ ٢١٠

و قرآن را براى به ياد آوردن آماده كرديم‌

رهنمودهايى از آيات

چون هدف رسالتهاى خدا راهنمايى و هدايت بشر است، پس بهترين وسيله براى اين كار يادآورى كردن و بيم دادن است، تا حجابهاى غفلت و كبر از روى قلب او برداشته شود. در ضمير آدمى ترسى فراوان از آينده نامعلوم او وجود دارد، و قرآن اين ترس را با يادآورى كردن ساعت به او برمى‌انگيزد. و ساعت چيست؟

چيزى سخت‌تر و تلخ‌تر.

اين شكل بيان را بيشتر در سوره‌هاى مكى با آيه‌هاى كوتاه، و از جمله در سوره القمر، مشاهده مى‌كنيم كه در آن اين وسيله با آشكارترين مصداقهاى آن متجلّى مى‌شود، و از آن روى به اين نام ناميده شده كه در آن از شكافته شدن ماه سخن رفته است كه، بنا بر گفته اغلب مفسران، در زمان رسول اللَّه (ص) در مكه اتّفاق افتاد.

قرآن ميان اين نمود معجزه و ميان نزديك شدن روز قيامت پيوندى برقرار مى‌كند كه نزديك با بعثت او (ص) است، چنان كه خود او گفت: «هنگامى مبعوث شدم كه من و ساعت همچون اين دو بوديم» و دو انگشتش را به هم چسباند/ ٢١١ كه اين خود دلالت بر نزديكى زمانى دارد، يعنى چندان پس از او نمى‌گذرد كه‌