تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥٧ - رهنمودهايى از آيات
معناى واژهها
٤٣ براءة: يعنى برائت و بيزارى از عذاب.
٤٦ أدهى: يعنى بزرگتر در دهاء، كه سبب زيان مىشود و نفس سخت از آن تنفّر دارد، و از داهية مشتق است به معنى بليهاى كه به هيچ وسيله نمىتوان آن را از ميان برد.
٤٨ سقر: جهنم، و به قولى: پرچمى بر جهنم، و ريشه معنى سقر تلويح به معنى گرم كردن است.
٥٢ الزبر: يعنى كتابهايى است كه حافظان آنها را نوشتهاند.
٥٣ مستطر: مسطور و مكتوب يعنى نوشته شده.
/ ٢٥٥
ما هر چيزى را به اندازه آفريدهايم
رهنمودهايى از آيات
در درس گذشته وحى مهمترين عبرتى را كه در آن است به ما يادآور شد، كه خدا فهم آن را با آوردن داستانهايى واقعى از تاريخ بشريت براى ما آسان و ميسّر ساخته است كه از نوح آغاز مىشود و به فرعون پايان مىپذيرد، و آن عاقبت بد و ناگوار كسانى است كه از آيات خدا اعراض مىكنند و به تكذيب رسالت و رسولان مىپردازند، بدان سبب كه بر خلاف هزاران قانون و سنّت در زندگى حركت مىكنند، و به اين سبب مهمتر كه به مخالفت با حق برمىخيزند، و از فرمانبردارى پروردگار عزيز خود سبحانه و تعالى سرپيچى مىكنند، و تأكيد مىكند كه آنچه از