تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٨ - شرح آيات

مأثور از امام صادق عليه السلام آمده است كه گفت

«آن كس كه بگويد: نماز شب مى‌خواند و هنگام روز گرسنه مى‌ماند، دروغ گفته است، بدان سبب كه خدا ضامن/ ٢٨ قوت و روزى كسى است كه نماز شب را گزارده است». [١٨] به همان گونه قيام شب بر آبرو و شرف مؤمن مى‌افزايد، و در حديثى مروى از رسول اللَّه (صلّى اللَّه عليه و آله) از جبرييل آمده است كه گفت

«شرف مؤمن نماز او در شب است، و عزت او به دست كشيدن از آزار رساندن به مردم». [١٩] و سخن خود را درباره نماز شب با حديثى عالى از علىّ بن محمّد النوفلى به نقل از يكى از امامان (عليهم السلام) به پايان مى‌رسانيم

«چون بنده در شب برخيزد و چرت زدن او را به چپ و راست متمايل سازد، و چانه‌اش بر روى سينه فرو افتد، خداوند فرمان مى‌دهد تا درهاى آسمان را بگشايند، و سپس به فرشتگان مى‌گويد: نگاه كنيد به بنده‌ام كه براى نزديكى به من به وسيله چيزى كه براى او واجب نكرده‌ام، و به اميد رسيدن به سه چيز، چه رنجى را بر خود هموار مى‌سازد: گناهى از او كه آن را بيامرزم، يا پذيرفتن توبه‌اى از او را تجديد كنم، يا بر رزقش بيفزايم. اى فرشتگان من، گواه باشيد كه من شما را براى او گرد هم جمع كردم». [٢٠] [١٨] انسان نيروهاى خير و شرّ هر دو را با خود دارد، و به همين سبب در مبارزه‌اى دايمى به سر مى‌برد كه او را تا روز لقاى پروردگارش ترك نمى‌كند، و هيچ انسانى- هر اندازه ايمانى قوى و بصيرتى نافذ داشته باشد- از افتادن در چاله گناهان ايمن و مصون نمى‌ماند و از گناهان نجات پيدا نمى‌كند، ولى آنچه مهم است برخاستن پس از افتادن است، پس در آن صورت كه بعضى از مردم را مى‌بينيم‌