تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٠ - شرح آيات

را از دنيا و هر چه در آن است دوست‌تر دارم». [٢١] چون از زين العابدين على بن الحسين (عليه السلام) پرسيدند كه: چرا شب زنده‌داران زيباترين رخساره‌ها را دارند؟ گفت: «براى آن كه با خدا خلوت كردند و او آنان را با نور خود پوشاند». [٢٢]/ ٣٠ هر يك از ما نيازمند آن است كه از خدا طلب آمرزش كند، تا قلبش را چرك خطا و غفلت نپوشاند و آن را سخت نسازد و به گونه‌اى دربسته نشود كه اميد درمانى براى آن نرود ... و براى آن كه گرفتار اجل ناگهانى نشود و فرصت توبه تا ابد از دسترس او بيرون نماند.

ناگزير بايد با استغفار عمل صالح خويش را از سيئات جدا كنيم تا حق و باطل در نزد ما با يكديگر آميخته نشود، و طبيعت و ماهيت عملى را كه به آن پرداخته‌ايم درست محدود سازيم، و در مقابل آراستن شيطان يا تحريك نفس امّاره به بدى سر تسليم فرود نياوريم، و هر چه را كه كرده‌ايم خوب و پسنديده به شمار نياوريم، و با تحريف كردن حقايق بنا به ميل و هوس خود بر آنها لباس مشروع بودن نپوشانيم، و از جمله آن گونه كسان نباشيم كه- نعوذ باللّه- هواى خويش را خداى خود قرار داده‌اند.

مؤمن هميشه نفس خويش را متهم مى‌سازد، و پيوسته در ارزشهاى حق و ميزانهاى شرع به كاوش مى‌پردازد تا اعمال خود را با آنها مقايسه كند، و در آن هنگام كه قضيه‌اى بر او نامعلوم و مشتبه شده باشد، با مراجعه به فقه و پرسيدن از دانايان و اهل الذكر حقيقت را به دست مى‌آورد.

اما كسانى كه براى گناهان ناشناخته آمرزش مى‌طلبند، و در عين حال گناهانى را كه هر روز مرتكب آنها مى‌شوند پسنديده مى‌دانند، با چنان توبه‌اى تنها پاك و پاكيزه نمى‌شوند بلكه اصرار ايشان بر ارتكاب آن گناهان بر سختى دل و